بيماری بوون چيست

بيماری بوون چيست و علائم بيماری بوون چيست؟ عامل بيماری بوون چيست؟ بيماری بوون تا چه حد رايج است؟ چه كساني به بيماری بوون مبتلا ميشوند؟ چگونه مي توان بيماری بوون را شناسايي كرد؟ آيا مي توان از بيماري بوون پيشگيري كرد؟ اینها مطالبی می باشد که به صورت مفصل در این مطلب از پزشک تو مطالعه خواهید کرد

بيماري بوون سبب يك يا چند تكه كوچك پوست قرمز پوسته پوسته ميشود. زماني اتفاق مي افتد كه سلولهاي غيرطبيعي در لايه خارچي پوست (لايه اپيدرم) در قسمتهاي مبتلا شكل مي گيرند. سرطان پوست نيست اما گاهي مي تواند به سرطان پوست تبديل شود. به همين دليل، درمان معمولا پيشنهاد ميشود. بعد از درمان پيگيري لازم است تا از عدم بازگشت بيماري بوون اطمينان حاصل شود.

شناخت پوست

پوست دو لايه دارد- لايه خارجي (اپيدرم) و لايه مياني (درم). زير درم لايه اي از چربي و سپس ساختارهاي عميق تر مثل ماهيچه ها و زردپي ها قرار دارد.

اپيدرم از سه لايه اصلي سلولي تشكيل يافته است:

سلولهاي پايه اي. لايه تحتاني سلولها در اپيدرم هستند.

كراتينوسيتها. اين سلولها لايه بالاي سلولهاي پايه هستند. آنها ماده اي به نام كراتين مي سازند كه يك ماده سخت موم مانند است. كراتينوسيتها مرتبا تقسيم ميشوند و در هر زمان تعداد نشخصي از آنها مي ميرند. لايه پولك مانند (شاخي) اپيدرم از كراتينوسيتهاي مرده اي تشكيل شده است كه حاوي كراتين هستند.

ملانوسيتها. اين سلولها تقريبا در ته لايه اپيدرم قرار دارند. آنها وقتي در معرض نور قرار مي گيرند رنگدانه هايي مي سازند كه ملون ناميده ميشوند. ملون به سلولهاي پوست مجاور مي رود تا پوست را در برابر اشعه خورشيد محافظت نمايد. ملانين در افراد بور سبب قهوه اي شدن پوست ميشود. افراد سبزه ملانوسيتهاي فعال بيشتري دارند.

بيماری بوونبيماری بوون چيست؟

بيماري بوون به نام يك متخصص پوست كه اولين بار اين بيماري را در سال 1912 توضيح داد نام گذاري شده است. اين بيماري زماني اتفاق مي افتد كه سلولهاي غيرطبيعي در لايه خارجي پوست (اپيدرم) رشد مي كنند. اين سلولهاي غيرطبيعي فقط در اپيدرم وجود دارند و به جاي ديگري منتشر نميشوند.

اين بيماري سرطان پوست نيست اما گاها مي تواند به سرطان پوست تبديل شود. برخي پزشكان آن را پيش سرطان مي دانند چون قابليت تبديل به سرطان را دارد. همچنين مي توان آن را نوعي “کارسینوما در جاي خود” دانست. كارسيمونا به معناي سرطان است. به عبارتي، سلولهاي غيرطبيعي بيشتر از اپيدرم پيشروي نمي كنند و بنابراين علائمي از حمله سرطان وجود ندارد.

برآورد شده است كه از هر 100 تكه از بيماري بوون حدودا سه مورد مي توانند به سرطان پوست كه سرطان سلول سنگفرشي ناميده ميشود تبديل شوند.

علائم بيماری بوون چيست؟

بيماري بوون يك تكه از پوست است كه ظاهري قرمز رنگ و خطوط نامنظم دارد. اغلب به صورت پوسته پوسته به نظر مي آيد. گاهي تكه هاي بيماري بوون ممكن است ترك خورده و زخم شده و درنتيجه خونريزي داشته باشد. تكه ها به آرامي بزرگ ميشوند. تكه هاي بيماري بوون مي توانند فقط چند ميلي متر قطر داشته باشند اما در برخي موارد مي تواند به چنيدن سانتي متر هم برسد. گاها، بيماري بوون در مراحل اوليه اش مي تواند با ديگر مشكلات پوستي مثل كچلي قارچي، پسوریازیس يا اگزماي ديسكوئيد اشتباه گرفته شود. تصوير فوق نمونه اي از يك تكه بيماري بوون در پا را نشان مي دهد.

بيماري بوون بيشتر در قسمتهايي ايجاد ميشود كه در معرض نور قرار دارند. در حدود يك سوم موارد، بر روي پاها زير زانوها شكل مي گيرد. همچنين ممكن است روي گردن يا صورت يا اطراف و يا روي ناخن ها ظاهر شود. ممكن است در كف دستان يا پاها، در اطراف مقعد يا اندامهاي تناسلي يافت شود.

به بيماري بوون كه در اطراف اندامهاي تناسلي ايجاد ميشود نامهاي مختلفي داده ميشود مثلا به بيماري بوون كه در آلت مردان ايجاد ميشود “اریتروپنی” ‘erythroplasia  يا “کویورات” Queyrat’ گفته ميشود.

در اغلب افراد تعداد تكه هاي بيماري بوون فقط يكي است اما از هر 10 نفر يك يا دو نفر مي توانند بيش از يك تكه در آن  واحد داشته باشند.

اگر تكه هاي بيماري بوون شروع به زخم شدن و خونريزي كردند يا اگر برجستگي كوچكي شكل گرفت، مي تواند علامتي باشد از اينكه شروع به سرطاني شدن كرده است. اگر اين اتفاق افتاد هر چه سريعتر به پزشك خود مراجعه نمائيد. بيماري بوون در مقعد و اندامهاي جنسي بيشتر احتمال تبديل شدن به سرطان پوست را نسبت به ديگر قسمتهاي بدن دارند.

عامل بيماری بوون چيست؟

يك تكه از بيماري بوون ممكن است بدون دليل مشخصي به وجود آمده و هر فردي مي تواند به آن مبتلا شود. با اين وجود، به نظر مي رسد چيزهاي مختلفي ريسك ابتلا به بيماري بوون را افزايش مي دهند كه عبارتند از:

قرار گرفتن در معرض نور شديد خورشيد.

درمان قبلي با راديوتراپي- براي مثال براي سرطان.

مهار سيستم ايمني. اگر سيستم ايمني شما به هر دليلي خوب كار نمي كند، اين مي تواند احتمال ابتلاي شما را به بيماري بوون را افزايش دهد. براي مثال، اگر ايدز داريد، اگر تحت درمان سرطان هستيد يا اگر پيوند عضو مثل پيوند كليه داشته و از داروهاي مهاركننده سيستم ايمني براي پيشگيري از پس زدن اندام پيوندي استفاده مي كنيد.

عفونت با ويروس پاپيلوم انساني (HPV). اين ميكروب (ويروسي) است كه مي تواند پوست شما و غشاء هاي مرطوب (مخاط) را كه دور قسمتهاي مختلف بدن وجود دارد از جمله دهان، گلو و اندامهاي جنسي را تحت تاثير قرار دهد. HPV بيش از صد نوع دارد. برخي از انواع HPV مي تواند زگيلهاي پوستي و وروكاها را ايجاد نمايد و برخي ديگر مي توانند زگيلهاي تناسلي ايجاد كنند اما بسياري از انواع ديگر نيز اصلا مشكلي ايجاد نمي كنند. برخي از انواع HPV افزايش ابتلا به سرطانهاي خاصي از جمله سرطان سرويكس را افزايش مي دهند. تصور ميشود كه HPV همچنين مي تواند در ايجاد بيماري بوون تناسلي و بيماري بووني كه ديگر قسمتهاي پوست را تحت تاثير قرار مي دهد موثر باشد. HPV از نوع 16، از بقيه بيشتر در اين رابطه نقش دارد. با اين وجود، هر كسي كه بيماري بوون دارد الزاما عفونت HPVندارد.

جراحت قبلي پوست. اگر قبلا جراحتي در پوست شما ايجاد شده باشد كه سبب آسيب يا زخم پوستي دائمي (مزمن) شده باشد مي تواند ريسك ابتلا به بيماري بوون را در آن قسمت افزايش دهد.

بيماريهاي التهابي پوست. به ندرت، در افراد مبتلا به بيماريهاي التهابي پوست مثل اگزما ممكن است بيماري بوون ايجاد شود.

بيماری بوون تا چه حد رايج است؟

در كشورهاي پيشرفته نظير انگلستان از هر 100000 نفر يك نفر هر ساله به بيماري بوون مبتلا ميشود.

چه كساني به بيماری بوون مبتلا ميشوند؟

به نظر مي رسد بيماري بوون در زنان بيشتر از مردان است. حدود يك سوم موارد در زنان است. بيشتر افراد را در دهه 60 تحت تاثير قرار مي دهد. در افراد سفيد پوست و در قسمتهايي كه بيشتر در معرض نور آفتاب قرار دارد رايج تر است.

اگر قبلا يكي از بيماري هاي گروه سرطان پوست را كه سرطان هاي پوست غيرملانومي ناميده ميشوند داشته ايد احتمال بروز بيماري بوون در شما بيشتر است. اين ها سرطانهايي هستند كه ملانوم بد خيم نيستند كه شامل كارسينوماي سلول پايه و  سرطان سلول سنگفرشي ميشود. (براي جزئيات بيشتر به مقاله مجزايي با عنوان “سرطان پوست- غير ملانومي” مراجعه نمائيد.)

اگر قبلا بيماري بوون داشته ايد احتمال ايجاد سرطان غيرملانومي پوست در شما بيشتر است. دليلش احتمالا اين است كه قرار گرفتن در معرض نور يك فاكتور خطر هم در بيماري بوون و هم در سرطانهاي پوستي غيرملانومي است.

چگونه مي توان بيماري بوون را شناسايي كرد؟

معمولا بر اساس ظاهر پوست به بيماري بوون مشكوك ميشوند. با اين وجود، براي تشخيص، ممكن است نمونه كوچكي از پوست برداشته شود و سپس در آزمايشگاه بررسي شود. بيماري بوون ظاهر مخصوصي دارد كه در زمان بررسي زير ميكروسكوپ كاملا مشخص ميشود.

درمان بيماری بوون چيست؟

اگر بيماري بوون داشته باشيد احتمالا به يك متخصص پوست ارجاع داده خواهيد شد. آنها مي توانند در مورد گزينه هاي درماني با شما صحبت كنند. براي همه كساني كه بيماري بوون دارند يك درمان مشخص و خاص وجود ندارد. درمان مي تواند به چيزهاي مختلفي از جمله محل وجود تكه هاي بيماري بوون، اندازه و ضخامت آن و تعداد تكه هاي بيماري بوون در فرد بستگي دارد.

گزينه هاي درماني عبارتند از:

مشاهده (تحت نظر قرار دادن و انتظار)

مي تواند يك گزينه در برخي افراد باشد مثلا، اگر بيماري بوون در شما يك تكه كم عمق، با رشد آرام، و در منطقه اي از بدن شما باشد كه بهبود پوست به سختي انجام ميشود (مثل ساق پا). پوست ساق پا بسيار نازك و حساس است و بدين معنا است كه براي بهبود به زمان بيشتري نياز دارد.

كرمهايي كه بر روي پوست استفاده ميشود

در درمان بيماري بوون ممكن است از كرمهاي خاصي استفاده شود كه به كشتن و خلاص شدن از شر سلولهاي غيرطبيعي در برخي موارد كمك مي كنند. اين كرمها حاوي 5-فلورواوراسيل (5FU) هستند. كرم 5-FU يك يا دو بار در هفته براي حدود سه تا چهار هفته و گاهي بيشتر به كار مي رود. استفاده از كرم راحت بوده و خودتان مي توانيد اين كار را انجام دهيد. مشكل اين است كه مي تواند براي پوست خارش آور باشد. ممكن است سبب قرمز شدن پوست شده و در زمان استفاده از اين درمان به نظر آيد كه ظاهرا بدتر شده است.

اگر تكه هاي بيماري بوون بازگشت، بعدها ممكن است نياز به تكرار درمان باشد. درمان 5-FU در تكه هاي بزركتر بيماري بوون يا در قسمتهايي كه بهبود پوست به سختي انجام ميشود مثل پوست ساق پا (كه در بالا توضيح داده شد) مي تواند موثر باشد.

قبل از درمان با كرم 5-FU ممكن است درمانهاي ديگري نيز داده شود. دليلش اين است كه كرم بتواند راحتر جذب پوستتان شود. اين درمانها شامل پروسه اي است كه یونتوفروز (iontophoresis) ناميده ميشود كه در طي آن جريان الكتريكي كرم را به سمت بافهاي بدن مي راند. گاهي نيز از درمان ليزر در درمان بوون استفاده ميشود.

گاهي کرم ايميکيمود ((Imiquimod در درمان بوون استفاده ميشود.

كريتوتراپي (سرما درماني)

سرما درماني گاهي مي تواند يك گزينه درماني باشد. نوعي درمان انجماد است و در آن معمولا از نيتروژن مايع استفاده ميشود. گاهي درمان مي تواند ناراحت كنند باشد و زخم شدن پوست مي تواند از عوارض احتمالي آن باشد.

درمان كورتاژ

كورتاژ به اين معنا است كه تكه هاي بيماري بوون از روي پوست خراشيده ميشود. از يك بي حسي موضعي براي انجام كورتاژ استفاده ميشود. مي گذارند تا پوست خود به صورت طبيعي بهبود يابد و بعد از درمان اغلب زخمي شكل مي گيرد و سپس مي افتد. درد در طول درمان كورتاژ كمتر از سرما درماني است.

جراحي

در برخي موارد، ممكن است براي برداشتن تكه هاي بيماري بوون جراحي پيشنهاد شود. براي مثال، براي برداشتن تكه هاي بيماري بوون در اطراف مقعد از جراحي استفاده ميشود. تكه بيماري بوون از روي پوست بريده ميشود و بعد از آن براي بسته شدن پوست از بخيه استفاده ميشود. ممكن است بهبود پوست گاهي با مشكل انجام شود مخصوصا اگر از جراحي براي برداشتن تكه هاي بيماري بوون در پا زير زانو استفاده شود.

فوتوديناميك تراپي

از اين درمان گاها با موفقيت براي درمان بيماري بوون استفاده شده است. درمان فوتوديناميك با به كار بردن يك ماده شيميايي مخصوص بر روي تكه مبتلا به بيماري بوون انجام ميشود. اين ماده شيميايي حساس به نور است يعني به نور واكنش نشان مي دهد. سپس براي فعال كردن ماده شيميايي حساس به نور يك منبع نور مخصوص به محل مبتلا در پوست تابانده ميشود. گاهي ممكن است پوست محل درمان دچار سوختگي  و سوزش شده و پوست دچار خارش شود. به ندرت ممكن است پوست رنگ خود را از دست دهد و يا گاها در محل درمان تيره تر شود.

راديوتراپي

راديوتراپي درماني با اشعه ايكس است. اين يك گزينه درماني ديگر براي بيماري بوون است اما نسبت به ديگر گزينه هاي درماني كمتر استفاده ميشود. دوباره راديوتراپي براي درمان بيماري بوون زير زانو مناسب نيست چون پوست به سختي بعد از درمان بهبود مي يابد.

درمان با ليزر

گاهي از ليزر براي درمان تكه هاي بيماري بوون استفاده يشمود.

دورنماي آن چگونه است؟

در اغلب درمانهاي بيماري بوون، از هر 10 مورد يك مورد احتمال بازگشت بيماري وجود دارد. بنابراين، براي كنترل بازگشت علائم نياز به پيگيري مرتب هست. اگر اين اتفاق افتاد ادامه درمان لازم ميشود.

دورنما براي افراد مبتلا به بيماري بوون اغلب خوب است. در اكثريت مواردي كه بيماري بوون شناسايي و درمان ميشود سرطان پوست ايجاد نخواهد شد.

آيا مي توان از بيماري بوون پيشگيري كرد؟

از آنجايي كه قرار گرفتن زياد در معرض نور آفتاب يكي از عوامل ايجاد كننده بيماري بوون است، بايد در ماههاي تابستان (يا در همه سال در كشورهاي گرمي كه نزديك خط استوا قرار دارند) قرار گرفتن در نور محدود شود. اين كار را مي توان به شيوه هاي زير انجام داد:

ساعات بين 11 صبح و 3 بعدازظهر تا جاي ممكن بيرون نرويد يا در سايه باشيد.

وقتي بيرون در زير آفتاب ميرويد لباسهاي پوشيده و كلاههاي لبه دار استفاده كنيد.

از كرم حداقل SPF15 (SPF30 براي كودكان يا كساني كه پوست روشن دارند) كه در برابر اشعه UVA نيز محافظت بالايي دارند استفاده كنيد.

براي جزئيات بيشتر به مقاله اي با عنوان “پيشگيري از سرطان پوست” مراجعه نمائيد.

اگر بيماري بوون داشته ايد، پوست خود را براي تشخيص هر گونه تغييرات مرتبا چك كنيد.

تلوژن افلوویوم چیست

آیا می دانید تلوژن افلوویوم چیست و علائم تلوژن افلوویوم چيست؟ اصلا چرا تلوژن افلوویوم  اتفاق مي افتد؟ آیا تلوژن افلوویوم درمان دارد . در این مطلب از پزشک تو اطلاعاتی درباره  تلوژن افلوویوم یا ریزش بیش از حد  مو بدست خواهید آورید.

تلوژن افلوویوم چیست تلوژن افلوویوم چیست  .

تلوژن افلوویوم حالتي است كه در آن موها بيشتر از ميزان طبيعي مي ريزند. يعني به نوعي خالي شدن كلي موهاست. بر خلاف برخي ديگر از بيماريهاي مو و پوست سر، موقت بوده و رويش مو معمولا بهبود مي يابد.

چرخه حيات طبيعي موهاي سر

مو در كيسه هاي ريزي در پوست كه فوليكول مو ناميده ميشوند ساخته ميشود. هر مويي در سر يك چرخه حيات طبيعي دارد. اغلب موهاي سر حدود سه سال عمر داشته و هر ماه يك سانتي متر رشد مي كنند. بعد از مدت زماني (حدودا سه سال) هر مو در سر به انتهاي عمر خود مي رسد و مي ريزد. فوليكولهاي مو براي مدت كوتاهي استراحت مي كنند. سپس شروع به ساختن موي جديد مي كنند.

هر مويي در سر در محله متفاوتي از چرخه حيات خود قرار دارد. در هر زماني حدود يك مو از 100 موي سر در انتهاي چرخه حيات خود قرار داشته و آماده ريختن هستند. به همين دليل است كه اغلب چند موي ريخته روي شانه هايتان پيدا مي كنيد و در هر بار شستن مقداري از موهايتان مي ريزد.

علائم تلوژن افلوویوم چيست؟

اگر تلوژن افلوویوم داشته باشيد، موي زيادي از سرتان مي ريزد. اين مقدار بيش از ميزان طبيعي است و وقتي موهايتان را مي شوييد قابل توجه تر است. با اين وجود پوست سر و مابقي موها به نظر سالم مي رسند. تكه هاي طاسی نخواهيد داشت بلكه كلا از حجم مو كم ميشود.

چه كساني به تلوژن افلوویوم مبتلا ميشوند

تلوژن افلوویوم اغلب يك تا سه ماه بعد از يك فشار قابل توجه به بدن به وجود مي آيد. در زنان حدود يك تا سه ماه بعد از تولد فرزند به وجود مي آيد. زمانهاي ديگر عبارتند از سه ماه بعد از يك جراحي، تصادف يا بيماري.

تلوژن افلوویوم چرا اتفاق مي افتد؟

يك واقعه استرس آور مثل زايمان يا يك عمل جراحي مي تواند رشد برخي از موها را متوقف و مختل نمايد. اغلب بر روي موهاي قديمي تر تاثير مي گذارد كه زودتر از سه سال به پايان چرخه حيات خود رسيده اند. در اين صورت موهاي بيشتري آماده ريزش ميشوند. يك تا سه ماه طول مي كشد تا موهاي آسيب ديده قبل از پايان رشدشان بريزند. بعد از مدت كوتاهي، موهاي جديد از فوليكولهاي مو همانند معمول مي رويند. الگو و ضخامت طبيعي مو، بعد از چند ماه وقتي موهاي جديد شروع به رشد كردند،باز مي گردد.

با اين وجود، ريزش بيش از اندازه مو ممكن است در نتيجه كمبود آهن يا كم كاري تيروئيد نيز به وجود آيد. اگر علائم ديگري از اين مشكلات داشته باشيد ممكن است پزشكتان آزمايش خوني براي تاييد آنها برايتان تجويز كند.

درمان تلوژن افلوویوم چيست؟

در اغلب موارد درماني وجود ندارد و لازم نيست. وقتي رخداد استرس زا از بين رفت، در عرض چند هفته موها به حجم معمول خود باز مي گردند. به ندرت، ممكن است تلوژن افلوویوم در شما در نتيجه كمبود روي يا آهن ايجاد شده باشد و با مصرف مكلمهاي مناسب مي توان مشكل را حل كرد.

كلوئيد چيست

كلوئيد چيست .  علت كلوئيد چيست؟ چه كساني به كلوئيد مبتلا ميشوند؟ علائم كلوئيد چيست؟ چگونه مي توان كلوئيد را شناسايي كرد؟ درمان كلوئيد چيست؟ آيا مي توان از كلوئيد پيشگيري كرد؟ مطالبی هستند درباره کلوئید که در این بخش از پزشک تو مطالعه خواهید کرد

كلوئيد رشد بيش از حد بافت اسكار (بافت همبند در محل زخم) است كه در اطراف زخم ايجاد ميشود. علت آن ناشناخته است اما بيشتر در افرادي است كه پوست تيره دارند. درمانهاي مختلفي موجود هستند. افرادي كه مستعد كلوئيد هستند بايد از سوراخ كردن، تاتو و جراحي هاي غيرضروري اجتناب نمايند.

كلوئيد چيستكلوئيد چيست؟

كلوئيد رشد بيش از حد بافت اسكار است كه در اطراف زخم اغلب بعد از التيام ايجاد ميشود. گاهي اسكار كلوئيد با اسكار هيپرتروفيك اشتباه گرفته ميشود. با اين وجود، كلوئيد معمولا فراتر از مرزهاي زخم اوليه پيش مي رود در حالي كه در اسكار هيپرتروفيك بافت در محدوده زخم باقي مي ماند.

اين واژه ابتداعا در سال 1806 از واژه يوناني ‘chele’ برگرفته شده كه به معناي چنگال خرچنگ است كه نشان دهنده نحوه رشد كلوئيد به اطراف و به پوست طبيعي است.

علت كلوئيد چيست؟

علت دقيق آن مشخص نيست. مي تواند بعد از آكنه يا جوش، خراشيدگي در بدن، سوختگي ها، پارگي ها و زخمهاي جراحي ايجاد شود. عفونت ريسك را افزايش مي دهد. به نظر مي رسد مشكل در سلولهايي باشد كه فيبروبلاست ناميده ميشود كه مسئول توليد بافت اسكار (كلاژن) هستند. مشخص نيست كه آيا مشكل در خود فيبروبلاستها است با در مواد شيميايي كه فعاليت آنها را كنترل مي كند. به نظر مي رسد هورمون ها، مشكلات در سيستم ايمني و عوامل ژنتيكي مي توانند در اين زمينه نقش داشته باشند. هر سلول بدن شما حاوي كروموزومهايي است كه از ژنهاي بسياري ساخته شده است.

چه كساني به كلوئيد مبتلا ميشوند؟

اسكارهاي كلوئيد در افرادي كه پوست تيره دارند مخصوصا در نژادهاي آفرقايي-آمريكايي رايح تر هستند. در سنين بين 10 تا 30 سال متداول تر است و در سنين بالا كمتر اتفاق مي افتد. مطالعات بر روي آفريقايي ها نشان داده است كه از هر صد نفر 6 تا 16 نفر مبتلا به كلوئيد ميشوند. نيمي از افراد مبتلا به كلوئيد در خانواده خود فرد ديگري نيز مبتلا به كلوئيد دارند.

علائم كلوئيد چيست؟

كلوئيد عموما سه ماه بعد از آسيب اوليه به پوست ايجاد ميشود اگرچه ممكن است تا يك سال بعد هم ايجاد شود. اولين چيزي كه احتمالا متوجه آن ميشويد اين است كه در اطراف آسيب اوليه بافت اسكار لاستيك مانندي شكل ميگيرد. ممكن است احساس خارش، درد يا سوزش وجود داشته و حساس شده باشد. گاهي كلوئيد بدون آسيب ظاهري در پوست ايجاد ميشود اگرچه اغلب افراد مي توانند علت را شناسايي نمايند. رايج ترين محلها در استخوان سينه، شانه، لاله گوش و گونه است.  كلوئيدي كه بر روي مفاصل ايجاد شده باشد مي تواند حركت را محدود نمايد. در طول زمان، رنگ اوليه كه قرمز رنگ است به قهوه اي يا بيرنگ تغيير رنگ مي دهد.

رشد چند هفته تا چند ماه ادامه دارد. رشد معمولا كند است اما گاها در عرض چند ماه رشد سريعي دارد. اغلب اسكارهاي كلوئيد وقتي رشدشان متوقف شد بدون تغيير باقي مانده يا كوچكتر ميشوند.

چگونه مي توان كلوئيد را شناسايي كرد؟

بر اساس سابقه پزشكي و ظاهر پوست شناسايي ميشود.

درمان كلوئيد چيست؟

كلوئيد ممكن است در طول زمان كوچكتر شود اما كاملا از بين نمي رود. ممكن است احساس كنيد كه مي توانيد با يك جاي زخم كوچك كه دور از ديد است زندگي كنيد. با اين وجود، اگر نگران ظاهر آن هستيد، چندين درمان وجود دارد. هيچ درماني صد در صد موثر نيست و ممكن است تركيبي از راهها برايتان پيشنهاد شود.

گزينه هاي درماني عبارتند از:

استروئيدها

اغلب كلوئيدها به تزريق استروئيدي كه تريامسينولون ناميده ميشود و در پوست تزريق ميشود پاسخ مي دهند. تزريقات هر 2 تا 6 هفته تا مشاهده بهبود انجام ميشود. گاها، تزريقات ممكن است سبب ايجاد وريدهاي سطحي (تلانژکتازی) يا كلفت شدن يا نازك شدن پوست اطراف آن شود. شيوه ديگر استفاده از باند آغشته به استروئيد است كه 12 ساعت در روز بر روي جاي زخم قرار داده ميشود.

پانسمانهاي فشاري يا محفوظ از هوا (بسته)

از پانسماني كه ايجاد فشار مي كند و مانع از رسيدن هوا به جاي اسكار ميشوند نيز استفاده مي گردد. از اين پانسمان بايد به مدت 12 تا 24 ساعت در روز براي چند هفته استفاده شود. از سيليكون به عنوان ژل يا صفحه آغشته به دارو يا چسبهاي حاوي پلي اورتان استفاده ميشود. محصولات ديگري نيز موجود هستند. در مورد كلوئيدهاي ايجاد شده د رلاله گوش، (كه اغلب به خاطر سوراخ كردن گوش ايجاد ميشوند) گوشواره هاي فشاري پيشنهاد ميشوند. از آنها بعد از برداشته شدن كلوئيد اوليه با جراحي استفاده شده و بايد 24 ساعت در روز مصرف شوند.

جراحي

برداشتن اسكار كلوئيد با جراحي مي تواند حتي به اسكار بزرگتري منجر شود بنابراين، ممكن است درمانهاي ديگري علاوه بر آن مثل تزريقات استروئيد، پانسمانهاي فشاري يا بسته يا راديوتراپي پيشنهاد شود. تكنيكهاي محتاطانه جراحي، استفاده از حداقل بخيه در زمان بستن زخم به كاهش ريسك شكل گيري دوباره كلوئيد كمك مي كند

راديوتراپي

چون در اين شيوه درماني احتمال ايجاد سرطان وجود دارد فقط بايد در موارد سخت در قسمتهايي كه دور از اندامهاي داخلي هستند انجام شود (مثلا در بازو و نه بر روي شكم يا سينه). گاها از كشت تكه هاي كوچك مواد يا “دانه هاي” راديواكتيو در محل زخم (براكي تراپي) بعد از عمل براي كلوئيد استفاده ميشود.

كرايوتراپي

كرايوتراپي به معناي استفاده از پروب براي فريز كردن بافت است. مي تواند به تنهايي با در تركيب با درمانهاي ديگر مخصوصا تزيرقات استروئيد استفاده شود. در محله اوليه سبب توقف رشد كلوئيد ميشود. ممكن است در محل درمان نواحي بيرنگي باقي بماند. در كرايوتراپي Intralesional از يك پروب براي فريز كردن بافت كلوئيد از داخل استفاده ميشود و يان شيوه هنوز در حال بررسي است.

درمان با ليزر

اغلب از ليزر براي درمان كلوئيد استفاده ميشود. Pulsed dye lasers و Nd:YAG lasers انواعي از ليزر هستند كه بهترين نتيجه و كمترين عوارض جانبي را دارند. با اين وجود، براي فهميدن اين كه كدام نوع ليزر موثر تر بوده و بهترين راه براي استفاده از آنها نياز به تحقيقات بيشتري است. Pulsed dye lasers بر روي پوستهاي تيره كمتر موثر است. در برخي موارد، قرمزي كلوئيد كمتر ميشود اما اندازه تغييري نمي كند.اغلب از ليزر دي اكسيد كربن بعد از تزريقات استروئيدي براي درمان كلوئيدهاي موجود در پشت استفاده ميشود.

اينترفرون درماني

اينترفرون آلفا يك داروي ضدويروسي است. مشخص شده كه تاثير تزريقات استروئيد را بهبود مي دهد اما به تنهايي خوب عمل نمي كند.

داروهاي سم سلولي

داروهايي هستند كه رشد سلولها را كم كرده و اغلب به عنوان درمانهاي ضد سرطاني استفاده ميشوند. براي اسكارهاي كلوئيد دو نوع از آنها بيشتر استفاده ميشوند كه عبارتند از 5-فلوئوراسيل و بلئوميسين. اين ها به محل زخم تزريق ميشوند. ممكن است به تنهايي يا در تركيب با درمانهاي ديگر استفاده شوند. ممكن است در قسمتهاي اسكار و بيرنگ دچار درد و از كار افتادگي پوست به عنوان عوارض جانبي شويد.

ريتونوئيدها

نشان داده شده كه ريتونوئيدها كه اغلب براي درمان آكنه استفاده ميشوند اگر بر سطح كلوئيد ها ماليده يا تزريق شوند مي توانند موثر باشند. پزشكان اغلب اين درمان را به عنوان اولين درمان استفاده نمي كنند چون به اندازه درمانهاي ديگر موثر نيستند.

آيا مي توان از كلوئيد پيشگيري كرد؟

اگر در گروه پر خطر هستيد يا در حال حاضر كلوئيد داريد بايد از سوراخ كردن و تاتو اجتناب كنيد. همچنين بايد از عملهاي غير ضروري مثل جراحي هاي زيبايي مخصوصا در قسمتهايي از بدن كه بيشتر مستعد كلوئيد هستند اجتناب شود. اگر آكنه داريد، بايد مطمئن شويد كه در مراحل اوليه درمان شود تا سبب ايجاد اسكار نشود. اگر به عنوان گروه پرخطر براي كلوئيد شناسايي شديد و نياز به جراحي داشتيد، ممكن است جراحتان براي كاهش ريسك ايجاد كلوئيد پانسمانها يا تزريقات استروئيدي يا درمانهاي ديگر را پيشنهاد دهد.

حمله ايسكمیک گذرا چيست

حمله ايسكمیک گذرا چيست – علت يك حمله ايسكمیک گذرا چيست؟لخته خوني كه منجر به حمله ايسكمیک گذرا ميشود از كجا مي آيد؟چرا لخته خون در رگ يا قلب شكل مي گيرد؟علائم حمله ايسكمیک گذرا چيست؟حمله ايسكمیک گذرا تا چه حد رايج است؟ بعد از يك حمله ايسكمیک گذرا چه آزمايشاتي رايج هستند؟ اگر حمله ايسكمي گذرا داشتيد درمان آن چيست؟ مطالبی هستند که در این بخش از پایگاه پزشک تو می خوانید.

حمله ايسكمیک گذرا چيستحمله ايسكمیک گذرا چيست؟

يك حمله ايسكميك گذرا (TIA) مجموعه اي از علائم است كه مدت كوتاهي طول مي كشد و به خاطر نرسيدن موقت خون به مغز به وجود مي آيد. گاهي سكته خفيف ناميده ميشود. با اين وجود، علائم آن بر خلاف سكته مدت كوتاهي باقي مانده و زود از بين مي رود. اين يعني شما كاملا بهبود مي يابيد و به حالت معمولي برمي گرديد. (كلمه ايسكميك به معناي كاهش عرضه خون و اكسيژن به بخشي از بدن است)

علت يك حمله ايسكمیک گذرا چيست؟

در اغلب موارد، TIA به خاطر يك لخته كوچك خون كه در يك رگ كوچك خون (سرخرگ) مغز گير كرده باشد به وجود مي آيد. اين لخته مانع از جريان خون ميشود و به بخشي از مغز خون نمي رسد. بخش آسيب ديده مغز فقط چند دقيقه بدون اكسيژن باقي مي ماند و سريع بهبود مي يابد. چون لخته يا سريعا متلاشي ميشود يا رگهاي خوني مجاور مي توانند اين نقص را جبران  كنند.

(TIA علل ديگري نيز دارد كه خيلي رايج نيستند كه عبارتند از: مشكل در لخته شدن خون، خون ريزي هاي جزئي در مغز، اختلالات خون مثل پلی سیتمی و كم‌خونی‌ سلول‌ داسی‌شكل‌ كه در مبتلايان خون بسيار رقيق است، تشنج يك شاهرگ كوچك در مغز و ديگر مشكلات مغز يا رگهاي خوني ان كه خيلي رايج نيستندو در اين صفحه وب ديگر به اين جزئيات پرداخته نشده است.)

لخته خوني كه منجر به حمله ايسكمیک گذرا ميشود از كجا مي آيد؟

محل رايج براي شكل گيري يك لخته خون كوچك در پلاك آتروم در شريان اصلي در گردن است. (آتروم در زير توضيح داده شده است.) كاروتيد و شاريانهاي مهره اي سرخرگهاي اصلي در گردن هستند كه خون را به مغز مي رسانند. ممكن است يك لخته خون كوچك از آتروم يا يك بخش كوچكي از لخته خون جدا شود. سپس اين لخته در جريان خون به سمت مغز برده ميشود. سرخرگها تنگتر شده و لخته حركت مي كند تا زماني كه به جداره بچسبد. وقتي چسبيد سرخرگ را بسته و جلوي عرضه خون را مي گيرد.

در برخي از موارد لخته كوچكي در داخل قلب شكل ميگيرد و با جريان خون به مغز برده ميشود. شرايطي كه آریتمی فیبریلاسیون (AF) ناميده ميشود- كه توسط بسياري به صورت ضربان نامنظم قلب شناخته ميشود- مي تواند منجر به اين اتفاق شود. (به صفحه اي با عنوان آریتمی فیبریلاسیون براي اطلاعات بيشتر مراجعه نمائيد.)

احتمال دارد كه اين لخته كوچك خون بعد از چسبيدن به جداره سريعا تجزيه شود. بنابراين، در طول TIA آسيب دائمي وارد نميشود و علائم خيلي زود از بين مي روند.

سكته وقتي اتفاق مي افتد كه بخشي از بافتهاي مغز به خاطر فقدان اكسيژن مرده باشند(آسيب پايدار به مغز). اكسيژن براي زنده ماندن و كار كردن سلولها ضروري است. خون اكسيژن را از شش ها به بافتها (مثل مغز) منتقل مي كند. رايج ترين نوع سكته زماني اتفاق مي افتد كه لخته اي خون به صورت ناگهاني و كامل جلوي عرضه خون به مغز را بگيرد (سكته ايسكيميك). اين اتفاق در TIA نيز مي افتد با اين تفاوت كه در سكته انسداد دائمي است. (براي اطلاعات بيشتر به صفحه اي با عنوان “سكته مغزي” مراجعه نمائيد.)

چرا لخته خون در رگ يا قلب شكل مي گيرد؟
لخته خون مي تواند زماني شكل گيرد كه پلاكتها به لكه (پلاك) آتروم بچسبند.

پلاكتها ذرات كوچكي در خون هستند كه وقتي رگ بريده ميشود (چه سياهرگ چه سرخرگ) به انعقاد خون كمك مي كنند.
پلاكهاي آتروم شبيه غده هاي چربي هستند كه در جداره داخلي شريانها شكل مي گيرند (تقريبا شبيه گچي كه به داخل كتري مي چسبد).
گاهي پلاكتها به يك پلاك آتروم در داخل سرخرگ مي چسبند و لخته خون ايجاد ميشود.
يك محل رايج براي ايجاد آتروم و لخته خون در شاهرگ بزرگي در گردن است. لخته خون ممكن است در نتيجه عوارض برخي مشكلات قلبي مثل AF به وجود آيد.

علائم حمله ايسكمیک گذرا چيست؟

علائم TIA گذرا (موقت) هستند. آنها ناگهان به وجود مي آيند و معمولا در عرض كمتر از يك دقيقه به اوج خود مي رسند. تداوم علائم متفاوت است اما معمولا بعد از يك ساعت ( عموما بعد از 2 تا 15 دقيقه) از بين مي روند. گاهي علائم تا 24 ساعت طول مي كشند. علائمي كه به وجود مي آيند به اين بستگي دارند كه چه قسمتي از مغز آسيب ديده باشد. قسمتهاي مختلف مغز، قسمتهاي مختلف بدن را كنترل مي كنند. بنابراين، علائم مي تواند يك يا چند مورد زير باشد:

·         ضعف يا كرختي دست، بازو يا پا

·         مشكل در تكلم

·         مشكل در بلع

·         كرختي يا احساس مور مور و سوزش بخشي از بدن

·         از بين رفتن مختصر ديد يا دوبيني

تذكر: سردرد از مشخصه هاي عمومي TIA (يا سكته مغزي) نيست.

یك راهنمايي براي عموم مردم تا بهتر بتوانند در خاطر داشته باشند- عمل كردن به F.A.S.T
حمله و TIA فوريتهاي پزشكي هستند و نياز به توجه فوري پزشكي دارند. براي كمك به عموم مردم براي آگاهي از علائم سكته يا TIAفهرستي ساده از آنها تهيه و چاپ شده است كه براي به خاطر ماندن از كلمه F.A.S.T براي آن استفاده ميشود كه عبارتند از:

F- (Facial Weakness) ضعف صورت. آيا صورت او افتاده يا به يك طرف كج شده است؟ مي تواند بخندد؟ A- (Arm weakness ) ضعف بازوها. آيا شخص مي تواند دو دستش را بالا برده و نگه دارد؟ S- (Speech disturbance ).فاصله در تكلم. آيا تكلم مبهم است؟ T- (Time) زمان. اگر هر يك از علائم زير را ديد فورا با 115 تماس بگيريد.

هدف اين كار اين است كه مردم سكته و TIA را يك فوريت بدانند. بنابراين حملات مغزي را نيز همانند حملات قلبي مهم تلقي كنند. فهرست FAST شامل همه علائم حمله يا TIA نميشود. با اين وجود به ياد داشتن آن آسان است و برآورد ميشود كه حدود 8 يا 9 نفر از 10 نفر با سكته يا TIA يكي يا چند مورد از علائم FAST را دارند.

اگر علائم سكته مغزي را داشتيد بايد سريعا در بيمارستان تحت معاينه قرار بگيريد (حتي اگر بعدا مشخص شود كه TIA يا مشكل ديگري داشته ايد).

گاهي استثناهايي نيز در اين رابطه وجود دارد- اما عموما فقط در افرادي كه در حال حاضر حالشان بسيار بد و شايد در حد وخيم و خطرناك است انتقال به بيمارستان مناسب نباشد.

حمله ايسكمیک گذرا تا چه حد رايج است؟

تعداد دقيق موارد بيماري دقيقا مشخص نيست. چون بسياري از افرادي كه TIA دارند اين مورد رابه پزشك خود گزارش نمي دهند چون علائم به سرعت از بين مي روند و نمي دانند كه علائم چه اهميتي دارند. با اين وجود، برآورد شده است كه در انگلستان TIA در حدود 35 نفر از 100000 نفر در هر سال اتفاق مي افتد. در حدود يك نفر از 5 نفري كه دچار سكته ميشوند در گذشته TIA داشته اند.

حمله ايسكمیک گذرا تا چه حد جدي است؟

TIA به خودي خود مضر نيست و آسيب دائمي به مغز نمي رساند و علائم خيلي سريع از بين مي روند. با اين وجود، بروز TIA نشان مي دهد كه در رگهاي خوني يا قلب شما تمايل به ايجاد لخته هاي خون وجود دارد. بنابراين، اگر يك بار TIA داشتيد احتمال ايجاد لخته خون بزرگتر كه ممكن است منجر به سكته يا حمله قلبي در آينده در شما شود بيشتر از ميزان ميانگين است. (براي اطلاعات بيشتر به صفحه اي با عنوان” آنفاركتوس‌ ميوكارد”‌(سكته قلبي) مراجعه نمائيد.)

بدون درمان- حدود يك يا دو نفر از 10 نفري كه  TIA داشته اند در همان سال دچار سكته شده اند. اين بسيار بالاتر از ميانگين ريسك فردي با سن مشابه است كه دچار TIA نشده باشد. پرخطرترين زمان يك ماه بعد از TIA است براي همين است كه بعد از TIA درمان هر چه سريعتر پيشنهاد ميشود. همچنين در عرض يك سال بعد از TIA به خاطر وجود لخته خون عروق قلب، حدودا از هر 100 نفر سه نفر دچار حمله قلبي (آنفاركتوس‌ ميوكارد) مي شوند.

با درمان- ريسكهايي كه در بالا گفته شد كاهش مي يابند. براي مثال، در يك تحقيق چاپ شده در سال 2007، نتيجه اين گونه بيان شد… “آغاز به موقع درمانهاي موجود بعد از TIA يا سكته خفيف سبب 80 درصد كاهش در ريسك سكته مجدد زودهنگام ميشود.”
بنابراين اگر به گذراندن TIA مشكوك شديد فورا با پزشك خانوادگي خود مشورت كنيد.

اغلب از يك سيستم نمره دهي براي ارزيابي ريسك سكته بلافاصله بعد از TIA استفاده ميشود. در اين سيستم به چيزهايي مثل سن، فشار خون و اينكه ديابت داريد يا خير نمره داده ميشود و علائم و اينكه چقدر طول كشيده اند بررسي ميشود. افرادي كه نمره بالايي بگيرند يا كساني كه دوره هاي عود كننده TIA دارند در خطر بالاتر ابتلا به سكته تا 48 ساعت آينده هستند. مخصوصا اگر دو يا چند TIA در هفته اخير داشته باشيد خطر ابتلا به سكته بيشتر است. در اين شرايط مراجعه به بيمارستان بهترين كار است. اگر علائمTIA در شما اتفاق افتاد و از داروي وارفارين استفاده كرديد (براي اطلاعات بيشتر به ادامه مطلب مراجعه كنيد) مراجعه به بيمارستان توصيه ميشود.

كساني كه نمره كمتري بگيرند فورا به يك كلينيك تخصصي jارجاء داده ميشوند. پزشك خانوادگي شما مي تواند شما را به يكي از اين كلينيكها ارجاء دهد. آزمايشها بايد سريعا انجام شوند (سريعا بعد از رخداد TIA) و فورا درمان شروع شود.

بعد از يك حمله ايسكمیک گذرا چه آزمايشاتي رايج هستند؟

بعد از مشكوك شدن به TIA معمولا توصيه ميشود چند آزمايش انجام دهيد. برخي از آنها در بيمارستان انجام ميشوند اما برخي ديگر را دكتر خانوادگي شما مي تواند در اتاق جراحي خود انجام دهد. اينكه در كجا اين آزمايشها انجام شوند به اين بستگي دارد كه شما سريعا به بيمارستان ارجاء داده شده باشيد (به عنوان فوريت) يا پزشك خانوادگي تان شما را به يك كلينيك TIA فرستاده باشد.

آزمايشاتي كه معمولا انجام ميشوند عبارتند از:

اسكن مغز شما. مي تواند سي تي اسكن يا اسكن ام. آر.آي  باشد. اين كار براي اطمينان از اين مطلب انجام ميشود كه حتما دچارTIA شده و دچار سكته مغزي نشده ايد. در موارد معدودي، ممكن است سكته اتفاق بيفتد ولي سريعا و كاملا بهبود يابد. اسكن همچنين براي اطمينان از عدم وجود مشكلات ديگر در مغز (مثلا تومور مغزي) انجام ميشود كه ممكن است علائمي مشابه TIA در شما ايجاد كند.اگر در زماني كه علائم TIA داشتيد از وارفارين استفاده كرديد بايد سريعا مغز شما اسكن شود تا اطمينان حاصل شود خونريزي در مغز نداشته باشيد. اين رخداد سکته هموراژیک (يا  خونريزي داخل جمجمه) ناميده ميشود.

اسكن ماوراي بنفش از شاهرگهاي كاروتيد. براي اين است كه ببينند كه آيا دراين شريانها تنگي جدي در نتيجه آتروم وجود  دارد يا خير. تنگي (stenosis) شاهرگهاي كاروتيد يك عامل خطر براي TIA و سكته مغزي است.
الكتروكارديوگرام (ECG) براي كنترل ريتمهاي غيرطبيعي قلب مثل AF (ضربان غيرطبيعي قلب) انجام ميشود. اين كار را مي توان در اتاق جراحي پزشك خانوادگي تان هم انجام دهيد.
آزمايشهاي خون. اين كار را مي توان در اتاق جراحي پزشك خانوادگي تان هم انجام دهيد. بايد خون شما آزمايش شود تا اطمينان حاصل شود كه ديابت يا كلسترول بالا (اينها فاكتورهاي خطر براي TIA و سكته مغزي هستند) و كم خوني و مشكلات كليوي نداريد. آزمايشهاي خون ديگري نيز گاهي انجام ميشوند اما خيلي مهم نيستند.
اندازه گيري فشار خون. اگرچه نمي توان گفت كه اينكار يك آزمايش است اما مهم است كه فشار خون شما كنترل شود- فشار خون بالا يك عامل خطر براي TIA و سكته مغزي است و نياز به درمان دارد.
هدف اصلي اين آزمايشها عبارتند از:
كنترل مشكلات اساسي كه باعث ايجاد TIA شده اند.
كنترل براي اينكه ببينند آيا مشكلي داريد كه ريسك ايجاد لخته خون را در شما افزايش دهد.
اطمينان از اينكه دچار TIA شده ايد نه سكته مغزي.

اگر حمله ايسكمي گذرا داشتيد درمان آن چيست؟

هدف درمان بعد از TIA كاهش ريسك دچار شدن به سكته مغزي، حمله قلبي ياTIA هاي ديگر است. جنبه هاي درمان عبارتند از:

·         تجويز دارو به منظور كاهش ريسك شكل گيري لخته خون

·         كاهش هر گونه فاكتور خطري كه ممكن است داشته باشيد

·         جراحي (كه فقط در برخي موارد خاص مناسب است).

تجويز دارو

استفاده از دارو ريسك شكل گيري لخته هاي خون ديگر را كاهش مي دهد.

تجويز داروهاي ضد پلاكتي

پلاكتها ذرات كوچكي در خون هستند كه به لخته شدن خون كمك مي كنند و داروهاي ضد پلاكت چسبندگي پلاكتها را كاهش مي دهند. اگر TIA داشته ايد استفاد از داروهاي ضدپلاكت توصيه ميشود. اين داروها مانع از شكل گيري لخته هاي خون داخل شريانها شده و جلوي TIA هاي ديگر يا سكته مغزي را مي گيرد.

بلافاصله بعد از يك TIA ممكن است براي شما دوز روزانه آسپرين تجويز شود تا زماني كه بررسي هاي بيمارستاني شما تكميل گردد. اگر در حال حاضر از آسپرين با دوز پايين (75 ميلي گرم) استفاده مي كنيد پيشنهاد ميشود مصرف با همين دوز را ادامه دهيد.

آسپرين يك داروي ضدپلاكت است كه در بلند مدت با دوز كم مصرف ميشود. اگر به آسپرين حساسيت داريد يا مشكل خونريزي مثلا ضخم معده داريد، بايد از داروهاي ديگر ضد پلاكت استفاده شود. اگر در گذشته سكته مغزي داشته ايد و حالا يك TIA را گذرانده ايد، معمولا از داروهاي ضدپلاكت ديگري استفاده ميشود. داروهاي ديگر عبارتند از کلوپیدوگرل (ﭘﻼوﻳﻜﺲ يا گرپيد) و دي‌پي‌ريدامول (پرسانتين، پرسانتين ريتارد و آساسانتين ريتارد- كه آن نيز حاوي آسپرين است).

گاهي ممكن است در كنار آسپرين داروهاي ديگري براي حفاظت جداره معده شما استفاده شود. مخصوصا اگر به خاطر مصرف داروهاي ضدپلاكت (مثل آسپرين و ايبوپروفن) دچار سوء هاضمه شده باشيد يا اگر ريسك بالا براي ابتلا به مشكلات معده حاصل از آسپرين داشته باشيد اين داروها تجويز ميشوند.

وارفارين

اگر منبع شكل گيري لخته خون قلب شما باشد (معمولا اگر اختلال ریتم قلبی مانند AF را داشته باشيد) معمولا وارفارين تجويز ميشود. وارفارين برخي از مواد شيميايي را در خون كه براي ايجاد لخته خون لازم هستند را كاهش ميدهد (وارفارين يك داروي ضد انعقاد خون است). هدف اين است دوز دارو در حدي باشد كه خون رقيق تر از حد معمول بوده (كه كمتر امكان لخته خون باشد) و در عين حال آن قدر زياد نباشد كه سبب ايجاد مشكلات خونريزي شود. بنابراين، اگر از وارافين استفاده مي كنيد نياز به آزمايش خون مرتب داريد. (به صفحه اي با عنوان “فیبریلاسیون‌ دهلیزی‌ و وارفارين” براي اطلاعات بيشتر مراجعه نمائبد.)

كاهش عوامل خطر

در تلاش براي كاهش شانس ابتلا به TIA يا سكته مغزي، كاهش عوامل خطر اهيمت دارد. عوامل خطر عبارتند از چيزهايي هستند كه سبب ايجاد سريعتر آتروم در رگهاي خوني (سرخرگها) شوند. آتروم تا حدودي شبيه گچي است كه داخل كتري مي بندد. آتروم ريسك داشتن مشكلات جدي مثل TIA، سكته مغزي و حملات قلبي را زياد مي كند. عوامل خطري كه مي توان آنها را تغيير داد عبارتند از:

سيگار كشيدن. اگر سيگار مي كشيد بايد همه سعي تان را بكنيد كه ترك كنيد. مواد شيميايي موجود در تنباكو همراه با جريان خون شما حمل ميشود و مي تواند به سرخرگهاي شما آسيب برساند. اگر سيگار مي كشيد، ترك سيگار تا حد زيادي مي تواند ريسك داشتن سكته مغزي (و همچنين بسياري از بيماري هاي ديگر مثل حملات قلبي و سرطان ريه) را كاهش دهد.

فشار خون بالا. مطئن شويد فشار خونتان حداقل يك بار در سال كنترل شود. اگر بالا بود مي توان آن را درمان كرد. معمولا فشار خون بالا علائمي ندارد اما مي تواند به سرخرگها آسيب برساند. اگر فشار خونتان بالا است، درمان فشار خون بالا به احتمال زياد بيشترين تاثير را در كاهش ريسك داشتن سكته مغزي خواهد داشت. حتي اگر فشار خون شما طبيعي است، ممكن است درمان با يك بازدارنده فعاليت آ نزيممبدل آنژيوتانسين(ACE) (مثل پرينودوپريل) و يا يك داروي تيازيدي (مثل ايندوپاميد) براي شما تجويز شود. اگر ديابت داريد، كنترل سرسختانه فشار خون ضروري است.

اگر اضافه وزن يا چاقي مفرط داريد كم كردن وزن پيشنهاد ميشود. اين كار را ميتوان با جذب كالري كمتر، خوردن غذاهاي سالم تر و ورزش بيشتر انجام داد. اگر چاق هستيد و از طريق اين تغييرات در سبك زندگي نتوانستيد وزن خود را كم كنيد صحبت كردن با پزشك خانوادگي تان در اين مورد ارزشش را دارد. در برخي مناطق برنامه هايي براي كاهش وزن وجود دارد، برخي با مراجعه به يك متخخص تغذيه از مزاياي آن سود مي برند و برخي نيز ممكن است با استفاده از دارو وزن كم كنند. در برخي موارد اگر همه شيوه هاي ديگر با شكست مواجه شد جراحي كاهنده وزن (گذاشتن حلقه در معده) ممكن است تجويز شود.

كلسترول بالا. سطح بالاي كلسترول را مي توان با دارو و معمولا با يك استاتين پايين آورد. اگر سكته مغزي داشته ايد استاتين را بايد حتي اگر كلسترولتان بالا هم نباشد استفاده كنيد چون ريسك كلي بيماريهاي عروقي (رگهاي خوني)- مثل سكته مغز، TIA و حمله قلبي را كاهش مي دهد. (براي طلاعات بيشتر به صفحه ديگري با عنوان “كلسترول” و “استاتين و ديگر داروهاي كاهنده ليپيدها” مراجعه كنيد.)

كم تحركي. نداشتن فعاليت فيزيكي ريسك ايجاد آتروم را افزايش مي دهد. بايد سعي كنيد در اغلب روزهاي هفته فعاليت فيزيكي متوسطي حداقل براي 30 دقيقه داشته باشيد. مثالهايي از فعاليتهاي مناسب عبارتند از پياده روي سبك، شنا، دوچرخه سواري، رقص و باغباني. مهم است كه ضربان قلب خود را بالا ببريد و احساس گرما كنيد و نفس كم بياوريد (و احتمالا عرق كنيد) چون اينها نشان مي دهند كه به اندازه كافي فعاليت داشته ايد. در كل، هر چه فعاليت شديدتر باشد بهتر است.

حداقل 5 سمهم از انواع ميوه ها و سبزيجات در روز.
بيشتر قسمت اغلب وعده هاي غذايي بايد نشاسته باشد (مثل غلات، نان كامل سبوس دار، سيب زمين، برنج و ماكاروني) به علاوه ميوه ها و سبزيها.
اسيدهاي چرب مثل گوشتهاي چرب، پنيرها، شير كامل پرچرب، غذاهاي سرخ شده، كره و غيره نبايد زياد باشد. از لايه هاي نازك پلي يا مونو چربي اشباء نشده استفاده كنيد.
در هر هفته 2 تا 3 سهم ماهي را در وعدهاي غذايي خود بگنجانيد. حداقل يكي از اين وعده ها بايد ماهي چرب باشد (مثل شاه ماهي، اسقومري، ساردين، ماهي آزاد،سالمون يا ماهس تن تازه).
اگر گوشت مصرف مي كنيد بهتر است گوشت كم چرب يا ماكيان مثل مرغ استفاده كنيد.
اگر غذا را سرخ ميكنيد، يك روغن گياهي مثل روغن آفتاب گردان، منداب يا زيتون را انتخاب كنيد.
سعي كنيد به غذا نمك اضافه نكنيد و مصرف غذاهاي شور را محدود نمائيد.

الكل. بيشتر از حد مجاز مصرف نكنيد. يعني مردان نبايد بيش از 21 واحد الكل در هفته و بيش از 4 واحد در يك روز مصرف كنند و حداقل بايد در هفته دو روز اصلا الكل استفاده نكنند. زنان نبايد بيش از 14 واحد الكل در هفته و بيش از3 واحد در يك روز مصرف كنند و حداقل بايد در هفته دو روز اصلا الكل استفاده نكنند. زنان باردار اصلا نبايد الكل مصرف كنند. يك واحد حدود نصف يك پيمانه آب جوي قوي يا دو سوم يك گيلاس كوچك شراب يا 25 ميلي ليتر مشروبات الكلي است.
ديابت يك فاكتور خطر است. اگر ديابت داريد، درمان براي هر چه طبيعي تر نگه داشتن آن مهم است.
(به صفحه ديگري با عنوان “پيشگيري از بيماريهاي قلبي عروقي” براي اطلاعات بيشتر مراجعه نمائيد.)

جراحي

از هر 20 نفر كه TIA داشته اند يك نفر دچار تنگي سرخرگ كاروتيد ( انسداد كاروتيد) به خاطر شكل گيري آرتوم بزرگ شده است. با گوش دادن با گوشي طبي به جريان خون در گردن مي توان به وجود آتروم مضنون شد. جريان خوني كه از يك سرخرگ تنگ مي گذرد متلاطم بوده و موجب صدايي ميشود كه صداي غير طبيعي كاروتيد ناميده ميشود. اگر صداي غير طبيعي كاروتيد داريد امكانش زياد است كه دچار تنگي چشمگير سرخرگ كاروتيد شده باشيد.

در برخي از افراد جراحي براي از بين بردن تنگي حاصل از آتروم يك راه حل است كه به چندين عامل بستگي دارد مثل اينكه تنگي تا چه حد وخيم است، آيا علائمي داشته ايد (مثل TIA يا سكته) و سلامت عمومي شما چگونه است (بر حسب ريسكهاي داشتن عمل جراحي بزرگ).

در راهنمايي هاي موسسه ملي سلامت و تعالي باليني (NICE) پيشنهاد شده است كه اگر TIA داشته ايد بايد  در عرض يك هفته بعد از اين رخداد اسكني از سرخرگهاي كاروتيد داشته باشيد و در طول هفته بعد عمل شويد. اگرچه بهترين شواهد پزشكي نشان مي دهند كه جراحي فوري مانع از سكته مغزي ميشود ولي در واقع هميشه نمي توان در اين چهارچوب زماني كوتاه جراحي را انجام داد.

مهمترين عمل جراحي اندآرترکتومی شریان کاروتید ناميده ميشود (نام يك عمل جراحي ديگر آنژیوپلاستی شريان كاروتيد است و گاهي از اصطلاح استنت گذاری براي شريانهاي كاروتيد مسدود استفاده ميشود)

اندآرترکتومی يك عمل جراحي باز است. اين بدين معنا است كه جراح بايد سرخرگ را (از طريق برشي بر روي پوست) باز كند تا آتروم درون شريان را بردارد. آنژیوپلاستی كمتر تهاجمي است و معمولا با رد كردن يك مفتول از سوراخي از ران تا گردن (در داخل  شريان ران) انجام ميشود. به بيان ساده تر، مثل استفاده از لوله بازكن براي تميز و باز كردن لوله مسدود است. استنت يك لوله كوچك تنيده است كه به صورت تلسكوپي در هم تابيده شده است. مي توان آن را داخل شريان كاروتيد كرد تا ديواره هاي شرخرگ را باز نگه داشت و مانع از انسداد آن شد.

در يك مطالعه پزشكي اخيرا نشان داده شده است كه آنژیوپلاستی و استنت گذاري عوارض كوتاه مدت (تا سي روز) كمتري در مقايسه با اندآرترکتومی كاروتيد دارد. عوارض عبارتند از سكته مغزي و مرگ. در حال حاضر، اندآرترکتومی كاروتيد فقط بعد ار TIA يا سكته مغزي پيشنهاد ميشود. براي مقايسه اين دو عمل آزمايش هاي پزشكي ديگري نيز انجام شده است.

جراحي موفق ريسك سكته مغزي را در آينده به نصف كاهش مي دهد. با اين وجود، همانند همه جراحي هاي ديگر، خود عمل ريسك كمي دارد. يكي از اين خطرها اين است كه شايد سبب سكته مغزي شود. اگر مشخص شد كه در شما تنگي جدي سرخرگ كاروتيد وجود دارد، يك متخصص (جراح عروق) در مورد محاسن و معايب جراحي هاي مختلف برايتان توضيح خواهد داد.

حمله ايسكمیک گذرا و رانندگي
اگر شرايط پزشكي يا ناتواني داريد يا داشته ايد كه بر رانندگي شما تاثير مي گذارد بايد به اداره راهنمای و رانندگی شهر خود اطلاع دهيد. بعد از TIA بايد تا يك دوره مشخص دست از رانندگي بكشيد كه معمولا يك ماه است كه به نوع گواهي رانندگي شما بستگي دارد. اگر راننده كاميون يا اتوبوس هستيد قوانين فرق مي كنند و رانندگان اصطلاحا پايه يك بايد استانداردهاي پزشكي بالاتري داشته باشند و بازگشت به رانندگي به بهبود رضايت بخش و بازگشت به حالت طبيعي يا حداقل اختلال عصب شناسي بستگي دارد. در هر فردي اين مساله متفاوت است. براي همين هم هست كه مشورت گرفتن از DVLA مهم است.

همچنين بايد با شركت بيمه خودرو خود براي اطلاعات بيشتر تماس بگيريد.

پيشنهادات ديگر
اگر TIA يا سكته مغزي داشته ايد و برنامه سفر داريد بايد مطمئن شويد كه بيمه مسافرت شما پوشش پزشكي كافي را دارد. يعني بايد به بيمه گر خود در مورد شرايط پزشكي كه قبلا داشته ايد اطلاع دهيد. هرگز اطلاعات پزشكي خود را پنهان نكنيد چون اگر اين كار را بكنيد ممكن است بيمه شما از اعتبار ساقط شود. بيمه بدون اعتبار سبب ميشود اگر در خارج كشور نياز به توجه پزشكي داشتيد مجبور شويد هزينه ها را كامل بپردازيد (كه اغلب بسيار پرهزينه هستند).

سندرم تکانشی دست چیست

سندرم تکانشی دست –

سندروم تكانشي دست سبب تغيراتي در درك حسي ميشود كه مي تواند به بي حسي دائمي انگشتان دست، ضعف ماهيچه ها و در برخي موارد حملات “سپيد انگشت” (white finger) منجر شود. علت آن استفاده از ابزارهاي ارتعاشي است. معمولا اين اتفاق نمي افتد مگر اينكه فردي حداقل به مدت ده سال از ابزارهاي ارتعاشي استفاده كرده باشد. اگر كار كردن با ابزارهاي ارتعاشي را متوقف كنيد علائم خفيف بدتر نميشوند.

سندرم تکانشی دست چیستسندروم تكانشی دست چيست؟

سندروم تكانشی دست (HAVS) سبب علائمي در انگشتان دست، سر و بازوها در نتيجه كار با ابزارهاي ارتعاشي ميشود. سابقا سپيد انگشت ارتعاشي ناميده ميشد. نام آن به (HAVS) تغيير كرد چون علاوه بر سفيدي انگشتان علائم ديگري نيز دارد.

علت سندروم تكانشی دست چيست؟

علت سندروم تكانشي استفاده مكرر و مداوم از ابزارهاي حفاري است كه با دست نگه داشته ميشوند مثل ابزارهاي حفاري، اره هاي برقي، چكشهاي حفاري بادي و غيره. نگه داشتن يا كار كردن با ماشينهايي كه ارتعاش دارند نيز مي تواند عامل آن باشد. مشخص نيست كه چگونه ارتعاش سبب ايجاد اين مشكل ميشود. شايد علتش آسيب جزئي ولي مكرري باشد كه به اعصاب كوچك و رگهاي خوني موجود در انگشتان وارد ميشود. در طول زمان اين اعصاب و رگها برخي از قابليت هاي خود را از دست داده و علائمي ايجاد مي نمايند. احتمالا از هر 10 نفري كه مرتبا با ابزارهاي ارتعاشي كار مي كنند يك نفر مبتلا به سندروم تكانشي ميشود.

علائم سندروم تكانشی دست چيست؟

در ابتدا اعصاب تحت تاثير قرار مي گيرند و سبب تغييراتي در حسها ميشوند. به دنبال آن ممكن است پديده رينود اتفاق افتد كه حاصل تغييرات در رگهاي خوني است و منجر به مشكل “سپيد انگشت” ميشود. اين تغييرات همچنين سبب درد در ماهيچه ها ميشوند.

 علائم عصبي

كرختي (از دست دادن حس) و يا حس سوزش و خارش (سوزن سوزن شدن) در يك يا چند انگشت از علائم اوليه است. مي تواند خفيف بوده و فقط چند انگشت را تحت تاثير قرار دهد و مدتي ايجاد شود و از بين برود. در موارد شديدتر ممكن است انگشتاني كه مبتلا شده اند براي هميشه دچار آسيب شوند. در اين صورت فرد در انجام كارهاي ظريف دچار مشكل و شلختگي ميشود مثلا ممكن است بستن دكمه ها، گرفتن سكه بين دو انگشت، پيچ كردن، گرفتن ناخن ها و سوزن نخ كردن و غيره برايشان مشكل شود. در بسياري از افراد شدت علائم عصبي چيزي ما بين شديد و خفيف است. گاهي يك انگشت شديدا آسيب مي بيند ولي علائم در انگشتان ديگر خفيف است.

پديده رينود (علائم انگشت سپيد)

پديده رينود به صورت حملاتي است كه محرك آن هواي سرد يا لمس كردن يك جسم سرد است. يك حمله پديده رينود عموما به صورت زير است:

در ابتدا انگشت سفيد و سرد ميشود. دليلش تنگ شدن و اسپاسم رگهاي خون است.

سپس كبود ميشود. دليلش تنگ شدن رگهاي خوني و كمبود عرضه اكسپژن در نتيجه كمبود عرضه خون است.

سپس قرمز روشن ميشود. دليلش باز شدن دوباره (اتساع) رگها و برگشت مجدد جريان كافي خون است. اين روند ممكن است با سوزش و درد همراه باشد.

برخي افراد اين تغيير رنگ كلاسيك را به صورت كامل ندارند اما هنوز حملات انگشتان سرد و بيرنگ را دارند. طول هر حمله مي تواند از چند دقيقه تا چند ساعت طول بكشد. ميزان درد و ناراحتي در هر فردي فرق مي كند. علائم اغلب بعد از هر حمله از بين مي رود اما در موارد شديد ممكن است يك يا چند انگشت كبود باقي بماند.

(ابزارهاي ارتعاشي فقط يك دليل پديده رينود هستند. دلايل ديگري نيز دارد. به مقاله ديگري با عنوان “پديده رينود” مراجعه نمائيد.)

درد

آسيبهاي جزئي به ماهيچه ها، مفاصل و استخوانها مي تواند منجر به درد در دستان و قسمتهاي تحتاني بازو شود. ممكن است قدرت گرفتن اشيا را تا حدي از دست بدهيد.

علائم چگونه پيشرفت مي كنند؟

ممكن است كمي درد و حس سوزن سوزن داشته باشيد كه مي آيد و ميرود. ممكن است با حملات رينود در روزهاي سرد، بادي و مرطوب در يك يا چند انگشت همراه باشد. علائم ممكن است خفيف باقي بمانند اما اگر كار با ابزارهاي ارتعاشي ادامه داشته باشد ممكن است پيشرفت داشته باشد. ارتعاش به ندرت محركي براي پديده رينود است. محرك رينود هوا يا شرايط سرد است.

با پيشرفت بيماري، بي حسي دائمي ميشود. مي تواند منجر به ضعف و تحليل ماهيچه ها شود. حملات پديده رينود مكرر تر ميشوند (حتي در تابستان) اگرچه اغلب فقط زماني كه دستها مرطوب هستند اتفاق مي افتد.

در برخي موارد علائم ماهها يا سالهاي بعد از كنار كذاشتن كار با ابزارهاي ارتعاشي ظاهر ميشوند.

چگونه مي توان سندروم تکانشی دست را شناسايي كرد؟

توصيف علائم شما و اين واقعيت كه مدت زمان زيادي با ابزارهاي ارتعاشي كار كرده باشيد مي تواند براي تشخيص كافي باشد. با اين وجود، گاها نياز به آزمايشاتي است مخصوصا اگر به دبنال گرفتن غرامت هستيد. آزمايشات مي تواند شامل كنترل توانايي قدرت گرفتن، توانايي اجراي كارهاي ظريف و عكس العمل انگشتانتان به سرما باشد.

آيا مي توان از سندروم تکانشیدست پيشگيري كرد؟

در زير راههايي براي پيشگيري از اين سندروم براي كساني كه با ابزارهاي ارتعاشي كار مي كنند ارائه شده است:

ابزارها را تا حد ممكن شل بگيريد و از هر چند وقت موقعيت خود را تغيير دهيد.

اطمينان حاصل كنيد كه ابزارها سالم باشند.

از ابزارها درست استفاده كنيد و از ابزار مناسب براي كار استفاده كنيد. براي رسيدن به هدف نيازي به محكم گرفتن بيش از اندازه ابزار يا استفاده از آن به مدت طولاني تر از حد نياز نيست.

حداقل هر 10 دقيقه يكبار به خود استراحت دهيد. كار كردن با حداكثر قدرت در دوره هاي كوتاه بهتر از دوره هاي طولاني بدون استراحت است.

خود را و مخوصوصا دستها را در زمان كار گرم نگه داريد.

نبايد سيگار بكشيد چون مواد شيميايي موجود در تنباكو مي تواند بر جريان خون تاثير بگذارد.

اگر علائم ايجاد شد چه كاري بايد انجام داد؟

اگر مشكوك به علائم سندروم تكانشي بوديد به پزشك مراجعه كنيد. همچنين نگراني خود را به كارفرما، ناظر يا پزشك محل كار (اگر كسي هست) و به نماينده اتحاديه خود اعلام كنيد. اين مسئوليت كارفرماي شما است كه از ايمني و مورد قبول بودن محيط كارتان اطمينان حاصل كند.

درمان سندروم تکانشی دست چيست؟

اگر ممكن است استفاده از ابزارهاي ارتعاشي را متوقف نمائيد.

در اين صورت جلوي بدتر شدن علائم گرفته ميشود. اگر علائم خفيف باشد و كار با ابزارهاي ارتعاشي را متوقف كنيد، پديده رينود ممكن است بهتر شود. با اين وجود، مشخص نيست كه آيا علائم عصبي بعد از ايجاد شدن آيا مي توانند بهبود يابند يا خير. اگر ممكن باشد بهتر است كار خود را عوض كنيد.

توصيه هاي عمومي در مورد پديده رينود

به علاوه، توصيه هاي عمومي مشابه همان هايي است كه در مورد مبتلايان به پديده رينود ارائه شد حالا علت هر چه كه باشد. هدف جلوگيري از اسپاسم رگهاي خوني و ايجاد علائم پديده رينود است. موارد زير عموما پيشنهاد ميشود:

سيگار كشيدن ممكن است علائم را بدتر كند. مواد شيميايي موجود در تنباكو مي تواند سبب تنگ شدن مويرگها شود. اگر سيگار مي كشيد، و سيگار را ترك كنيد، مشكل راحت تر ميشود.

برخي از داروهايي كه براي درمان بيمار يهاي ديگر استفاده ميشوند مي توانند محرك علائم بوده و آن ها را بدتر نمايند. اين داروها سبب تنگ شدن رگهاي خون ميشوند. چنين داروهايي عبارتند از: بتا بلاكرها، برخي از داروهاي ضدميگرن، داروهاي رقيق كننده خون و گاها قرصهاي پيشگيري از بارداري. اگر فكر مي كنيد دارويي علائم شما را بدتر مي كند مصرف آن را متوقف نكنيد. براي گزينه هاي جايگزين به پزشك خود مراجعه كنيد.

سعي كنيد در هوا يا محيطهاي سرد خود را گرم نگه داريد:

دستهاي خود را گرم نگه داريد. وقتي در هواي سرد بيرون مي رويد پوشيدن دستكشهاي گرم ضروري است.

كل بدن خود را گرم نگه داريد. اگرچه دستهايتان از بقيه جاها مهم تر است، اگر كل بدن خود را گرم نگه داريد احتمال وقوع علائم كمتر است. بنابراين قبل از اينكه مثلا بيرون در هواي سرد برويد خود را بپوشانيد. مثلا علاوه بر دستكشهاي گرم از كلاهها و روسري هاي گرم استفاده كنيد.

بهتر است دستكشها را وقتي هنوز گرم هستيد يعني قبل از رفتن به مكان سرد بپوشيد. بهتر است دستكشها را در قفسه لباسها يا جايي نزديك رادياتورها قرار دهيد كه موقع پوشيدن گرم باشند.

اگر علائم در شما شديد هستند يا به راحتي تحريك ميشوند در اين صورت كيسه هاي آب گرم قابل حمل يا دستكشهايي كه با باطري گرم ميشوند مي توانند سودمند باشند. انجمن رينود و اسكلرودرم فهرستي از عرضه كنندگان اين محصولات دارند- براي جزئيات بيشتر به داروخانه هاي محلي مراجعه كنيد.

از لمس اشياء خنك بپرهيزيد- براي مثال، وقتي غذا از فريزر بيرون مي آوريد يا با غذاهاي سرد كار مي كنيد از دستكش استفاده كنيد.

ورزش مرتب را بسياري از متخصصان پيشنهاد مي كنند. براي بهبود جريان خون مرتبا دستهاي خود را ورزش دهيد.

وقتي حمله علائم شروع شد، هر چه زودتر دستها را گرم كنيد. قرار دادن دست در آب در حال جريان راه خوبي براي گرم كردن است (اما مراقب باشيد كه آب خلي داغ نباشد و يا گرمايش را از دست نداده و سرد نشده باشد).

درمان دارويي براي پيشگيري از پديده رينود

اگر علائم پديده رينود شديد باشد، دارويي كه نيفديپدين (nifedipine) ناميده ميشود ممكن است تجويز گردد. از طريق باز كردن رگها عمل مي كند. برخي افراد براي پيشگيري از علائم هر روز به صورت مرتب اين دارو را مصرف مي كندد. برخي افراد نيفديپدين را فقط در زمستان يا در روزهاي سرد مصرف مي كنند. اگر اين دارو براي شما تجويز شده است براي اطلاع از عوارض جانبي محتمل و احتياطهاي لازم به بروشور داخل آن مراجعه كنيد.

اگر nifedipine موثر نبود يا عوارض جانبي ايجاد كرد ممكن است داروهاي مختلف ديگري تجويز شود.

آيا امكان دارد اين بيماري بهبود يابد؟

اگر استفاده از ابزارهاي ارتعاشي به موقع متوقف شود گاها HAVS بهتر ميشود. با اين وجود، اگر علائم شديد داريد و همچنان به كار ادامه مي دهيد اين مشكل دائمي خواهد شد حتي اگر بالاخره مجبور شويد اين كار را كنار بگذاريد.

در مورد كارفرمايان

كارفرمايان نسبت به ريسك وقوع سندروم تكانشي دست آگاهي دارند و اغلب اين موضوع را كارفرما قبل از شروع كار به كارگر گوشزد مي نمايد. براي اطلاعات بيشتر به سازمان كار و امور اجتماعي مراجعه نمائيد.

نکاتی درباره قطره بینی

نکاتی درباره قطره بینی –

توصيه هاي زير فقط براي یادگیری شیوه صحیح استفاده از قطره هاي بيني است و نه براي اسپري بيني چون از آنها به صورتي متفاوت استفاده ميشود. اما اگر سوالي داشتيد که در این مطالب پاسخ آن را نیافتید، از يك داروساز بپرسيد.

به آرامي بيني خود را باز كنيد.
در هر سوراخ بيني تعداد دفعات مورد نياز قطره بچكانيد.
هدف پخش شدن مايع در سرتاسر سطح داخلي بيني از جمله سطح بالايي آن است.
يك وضعيت خوب اين گونه است كه روي تخت به پشت بخوابيد و سرتان را از لبه تخت به پايين خم كنيد. قطره را ريخته و دو دقيقه در همين حالت صبر كرده و سپس بلند شويد. با اين كار مايع سريع از بيني خارج نميشود يا از گلو به پايين نمي رود بلكه براي مدتي در حفره بيني باقي مي ماند.

خم شدن به جلو نيز يك گزينه است، اما ماندن در اين حالت براي دو دقيقه بعد از ريختن قطره سخت تر است.
بعد از استفاده درب قطره را ببنديد.
بعد از استفاده از قطره دستهاي خود را بشوييد.

نکاتی درباره قطره بینینكاتي در مورد قطره هاي بيني

گاهي قطره هاي بيني مزه خاصي باقي مي گذارند چون بعد از استفاده در بيني از گلو به پايين چكيده ميشود. اگر اين اتفاق افتاد، نوشيدني بنوشيد تا اين طعم از بين برود.
قبل از شروع نوع جديدي قطره يا اگر بلند مدت از قطره اي استفاده مي كنيد، براي نحوه استفاده از يك داروساز يا پزشك سوال كنيد.
بين دوزهاي مصرف، در آن را ببنديد و در مكاني خنك و تاريك نگه داريد (مگر اينكه چيز ديگري توصيه شده باشد).
اجازه ندهيد كسي از قطره شما استفاده كند و شما هم از قطره كسی ديگري استفاده نكنيد.
از قطره هاي بيني بيشتر از زمان تجويز شده استفاد نكنيد. برخي قطره هاي بيني فقط براي مدتي كوتاه كاربرد دارند. برخي فرار بوده و بعد از مدتي بايد جايگزين شوند.
بعد از مدت توصيه شده قطره را دور بياندازيد (و اگر نياز است يك قطره جديد تهيه كنيد).
(تاريخي را كه در قطره را باز كرده ايد بر روي برچسبي بنويسيد تا بدانيد چه موقع زمان دور انداختن آن است.)

قطره ها را دور از دسترس كودكان قرار دهيد.

توصيه هاي ارائه شده در بالا به صورت عمومي براي اغلب قطره هاي بيني مي باشد. ممكن است توصيه هاي خاصي به شما شود كه ممكن است با اين ها متفاوت باشد.

نقطه های روی زبان نشانه چیست

نقطه های روی زبان نشانه چیست –

آیا آفت‌های مکرر یا تغییر رنگ زبان شما می‌تواند نشانه‌ای از بروز سرطان در آینده باشد؟ شنید‌ه بود‌ید‌ که پا قلب د‌وم‌تان است؟ بد‌ نیست از این اد‌عای متخصصان طب چینی هم باخبر شوید‌ که می‌گویند‌ ظاهر زبان نشان‌د‌هند‌ه میزان سلامت بد‌ن است! پس همین الان جلوی آینه بروید‌ و نگاهی به زبان و د‌هان‌تان بیند‌ازید‌! آیا سطح زبان‌تان با لایه‌ای سفید‌رنگ یا زرد‌رنگ پوشید‌ه شد‌ه است؟ آیا روی لثه‌ها یا مخاط د‌اخلی گونه و لب‌تان لکه‌های سفید‌ یا قهوه‌ای‌رنگ د‌ید‌ه می‌شود‌؟ آیا سابقه آفت زد‌ن‌های مکرر د‌ارید‌؟! اگر پاسخ‌تان به یکی از این سؤال‌ها مثبت است حتما این مقاله را بخوانید‌ تا با علل، خطرات و راه‌های د‌رمان این مشکلات آشنا شوید‌.

د‌ر این مطلب د‌کتر نصرت‌الله عشقیار، متخصص آسیب‌شناسی د‌هان، فک و صورت، استاد‌ د‌انشکد‌ه د‌ند‌انپزشکی د‌انشگاه علوم‌پزشکی تهران، د‌کتر سول سیلورمن، متخصص بیماری‌های د‌هان و سخنگوی انجمن د‌ند‌انپزشکی ایالات‌متحد‌ه و ﺩﮐﺘﺮ ﺟﺮﺩﻥ ﺟﻮﺯﻓﺴﻮﻥ، متخصص گوش‌و‌حلق‌و بینی به شما د‌ر مورد‌ مشکلاتی که روی زبان و بافت د‌هان به وجود‌ می‌آیند‌، توضیح می‌د‌هند‌.

نقطه های روی زبان نشانه چیستزخمی د‌رد‌ناک د‌ر د‌هان!
آفت د‌هان ضایعه‌ای است که معمولا قسمت مرکزی آن حالتی زخمی و زرد‌رنگ د‌ارد‌ و اطرافش توسط یک هاله قرمز رنگ پوشید‌ه شد‌ه است. د‌کتر نصرت‌الله عشقیار، متخصص آسیب‌شناسی د‌هان، فک و صورت توضیح می‌د‌هد‌ که یکی از مشخصه‌های بارز آفت، د‌رد‌ شد‌ید‌ آن است. استاد‌ د‌انشکد‌ه د‌ند‌انپزشکی د‌انشگاه علوم پزشکی تهران د‌ر اد‌امه اضافه می‌کند‌: آفت‌ها را می‌توان به د‌و د‌سته؛ آفت کوچک و آفت بزرگ تقسیم کرد‌. د‌وره حضور آفت کوچک تقریبا د‌و هفته و د‌وره حضور آفت بزرگ گاهی اوقات به یک یا د‌و ماه هم می‌رسد‌ این ضایعه بسیار شایع است و خیلی از افراد‌ د‌ر طول زند‌گی خود‌ به آن مبتلا می‌شوند‌ اما علت بروز آن مشخص نیست. با این حال تعد‌اد‌ی فاکتور مستعد‌کنند‌ه برای آن مطرح شد‌ه است. برای مثال ضربه زد‌ن به مخاط توسط مسواک یا زخم شد‌ن مخاط، اعمال فشار، گازگرفتگی و عوامل میکروبی همگی می‌توانند‌ د‌ر ایجاد‌ آفت نقش د‌اشته باشند‌. نکته جالب این است که آفت فقط د‌ر مناطقی از د‌هان ایجاد‌ می‌شود‌ که مخاط متحرک د‌ارد‌ مثل مخاط گونه، پشت لب، زبان و… بنابراین د‌ر مخاط کام سخت و لثه آفت ایجاد‌ نمی‌شود‌.

آفت سرطانی نمی‌شود‌!
به گفته د‌کتر عشقیار، آفت خود‌ به خود‌ پس از طی د‌وره‌اش بهبود‌ می‌یابد‌. البته ممکن است بعد‌ از یک یا د‌و ماه د‌وباره د‌ر ناحیه‌ای د‌یگر ایجاد‌ شود‌. همچنین ممکن است به‌صورت تکی یا چند‌تایی د‌ر نواحی مختلف د‌هان ظاهر شود‌. استاد‌ د‌انشکد‌ه د‌ند‌انپزشکی د‌انشگاه علوم پزشکی تهران د‌ر اد‌امه توضیح می‌د‌هد‌ که برای د‌رمان آفت روش قطعی وجود‌ ند‌ارد‌ و د‌رمان‌های موجود‌ بیشتر جهت کاهش علائم آفت و د‌وره حضور آن د‌ر د‌هان یا افزایش فاصله زمانی عود‌ آن به کار می‌روند‌. د‌ر این رابطه معمولا از کورتیکواستروئید‌ها و پماد‌ کورتون به‌صورت موضعی روی ناحیه زخم استفاد‌ه می‌شود‌.
همچنین می‌توان از د‌هانشویه تتراسایکلین استفاد‌ه کرد‌. برای این منظور باید‌ د‌و عد‌د‌ کپسول تتراسایکلین را د‌ر یک استکان آب حل کنید‌ و آن را د‌اخل د‌هان و به‌خصوص نواحی آفت بگرد‌انید‌. لازم به ذکر است که آفت د‌هان یک ضایعه کاملا خوش‌خیم و غیرمسری است؛ به عبارتی از فرد‌ی به فرد‌ د‌یگر منتقل نمی‌شود‌ و ضایعه پیش‌سرطانی به‌شمار نمی‌آید‌.

بارد‌ار شد‌ن زبان نشانه چیست؟
بارد‌ار بود‌ن زبان (Coated Tongue) حالتی نسبتا شایع است و به گفته د‌کتر عشقیار نشانه بیماری خاصی نیست. د‌ر این وضعیت سطح مخاط زبان به جای اینکه به رنگ صورتی مایل به قرمز باشد‌ توسط غشای سفید‌ رنگی پوشید‌ه می‌شود‌. برای رفع این غشای سفید‌ د‌رمان د‌ارویی خاصی وجود‌ ند‌ارد‌ اما مسواک زد‌ن و تمیز کرد‌ن سطح زبان می‌تواند‌ کمک‌کنند‌ه باشد‌. با این حال نباید‌ مسواک را با فشار زیاد‌ روی زبان کشید‌ چون باعث زخمی شد‌ن آن می‌شود. گاهی اوقات هم عوامل قارچی یا کاند‌ید‌یاز می‌توانند‌ باعث سفید‌ شد‌ن سطح زبان شوند‌ که د‌ر این صورت د‌رمان ضد‌قارچ لازم خواهد‌ بود‌.

د‌هان‌تان بد‌بو و بد‌مزه شد‌ه؟!
وقتی از د‌کتر عشقیار د‌رمورد‌ علت تغییر طعم و بوی د‌هان سؤال می‌کنیم وی این‌گونه پاسخ می‌د‌هد‌ که تغییر د‌ر طعم د‌هان معمولا به علت کم‌شد‌ن میزان بزاق اتفاق می‌افتد‌. کاهش بزاق نه تنها باعث خشکی و بد‌بو شد‌ن د‌هان می‌شود‌ بلکه شرایط را برای ایجاد‌ بعضی ضایعات د‌ر حفره د‌هان فراهم می‌کند. علاوه براین، کسانی که تنفس د‌هانی انجام می‌د‌هند‌ نیز معمولا د‌چار خشکی و طعم و بوی بد‌ د‌هان می‌شوند‌. باقی ماند‌ن مواد‌ غذایی د‌ر د‌هان هم باعث بد‌بو شد‌ن د‌هان می‌شود‌. احساس گس شد‌ن هم معمولا به‌د‌نبال خشکی د‌هان ایجاد‌ می‌شود‌.

عاشق خوراکی‌های ترش هستید‌؟
شاید‌ این سؤال هم برای شما پیش آمد‌ه باشد‌ که آیا مصرف خوراکی‌های خیلی ترش مثل آب‌نبات‌های چوبی می‌توانند‌ به زبان و مخاط د‌هان آسیبی برسانند‌ یا خیر؟ د‌کتر عشقیار د‌ر این مورد‌ توضیح می‌د‌هد‌ که خورد‌ن این مواد‌ غذایی معمولا خطری برای مخاط د‌هان ند‌ارد‌ اما اگر بیش از حد‌ مصرف شوند‌ طبیعی است که شرایط را برای ایجاد‌ بعضی ضایعات مستعد‌ می‌کنند‌. علاوه براین مصرف زیاد‌ لیموترش و گاز زد‌ن آن می‌تواند‌ به مینای د‌ند‌ان آسیب برساند‌.

این لکه‌ها را جد‌ی بگیرید‌!
د‌کتر عشقیار تاکید‌ می‌کند‌ د‌رصورتی که د‌اخل مخاط د‌هان لکه‌های سفید‌ یا قرمزرنگ د‌ید‌ه شود‌ حتما باید‌ از آنها نمونه‌برد‌اری کرد‌. لکه‌های سفید‌رنگ با نام «لوکوپلاکیا» و لکه‌های قرمزرنگ با نام «اریتروپلاکیا» شناخته می‌شوند‌. این د‌و ضایعه د‌ر مخاط د‌هان جزء ضایعات پیش‌سرطانی هستند‌ بنابراین باید‌ مورد‌ د‌رمان قرار بگیرند‌ و برد‌اشته شوند‌.
علاوه براین اگر زخمی به هر علتی د‌ر د‌هان ایجاد‌ شود‌ و بعد‌ از د‌و هفته با حذف علت ایجاد‌ کنند‌ه آن، بهبود‌ پید‌ا نکند‌ باید‌ به بد‌خیم بود‌ن آن شک کنیم. لکه‌های قهوه‌ای، قهوه‌ای مایل به آبی، قرمز تیره‌رنگ، سیاه یا خاکستری‌رنگ نیز د‌ر د‌هان معمولا خال‌های پیگمانته هستند‌ و بهتر است برد‌اشته شوند‌ زیرا احتمال بد‌خیم شد‌ن آنها وجود‌ د‌ارد‌.

رنگ زبان‌تان تیره شد‌ه است؟
د‌کتر سول سیلورمن، متخصص بیماری‌های د‌هان و سخنگوی انجمن د‌ند‌انپزشکی ایالات‌متحد‌ه معتقد‌ است که رنگ زبان د‌ر حالت طبیعی باید‌ صورتی گرم باشد‌. با این حال مصرف بعضی خوراکی‌ها و نوشید‌نی‌ها مثل قهوه، بعضی د‌اروها مثل آنتی‌بیوتیک‌ها همچنین سیگار کشید‌ن و جوید‌ن تنباکو می‌تواند‌ به‌طور موقت رنگ آن را به قهوه‌ای تیره یا مشکی تغییر د‌هد‌. د‌رواقع سطح زبان از برجستگی‌های نخی شکل کوچکی به‌نام پاپیلا پوشید‌ه شد‌ه است و هرچه این پاپیلاها بلند‌تر باشند‌ رنگ بیشتری را به خود‌ جذب می‌کنند‌. اگرچه این لکه‌ها موقت هستند‌ و با چند‌بار مسواک زد‌ن روی زبان برطرف می‌شوند‌ اما باید‌ بد‌انید‌ که مصرف هرگونه تنباکو خطر ابتلا به سرطان د‌هان را افزایش می‌د‌هد‌.

به سرطان باید‌ شک کرد‌ اگر …
پاپیلاهای سطح زبان به طور طبیعی ظاهری برجسته د‌ارند‌ اما د‌کتر جرد‌ن جوزفسون، متخصص گوش و حلق و بینی توضیح می‌د‌هد‌ که گاهی اوقات به‌خصوص هنگام سرماخورد‌گی و تب بعضی از آنها ملتهب، قرمز و د‌رد‌ناک می‌شوند‌. د‌رصورتی که این التهاب پس از گذشت چند‌ روز برطرف نشود‌، د‌رد‌ و سوزش بیشتر و ناحیه مورد‌نظر قرمز تیره یا سفید‌ شد، ‌ باید‌ به سرطان د‌هان شک کرد‌.

رنگ زبان‌تان پرید‌ه است؟
به گفته ﺩﮐﺘﺮ ﺟوزفسون، خمیری شد‌ن سطح زبان و تغییر رنگ آن به سفید‌ یا زرد‌ ممکن است نشانه وجود‌ عفونت باکتریایی یا برفک و عفونت قارچی باشد‌ که د‌ر این صورت با مصرف د‌اروهای موضعی یا خوراکی ضد‌قارچ، رنگ زبان به‌صورتی طبیعی برمی‌گرد‌د‌. البته برگشت اسید‌ معد‌ه به مری یا ریفلاکس نیز می‌تواند‌ باعث زرد‌ی سطح زبان شود‌. د‌کتر سیلورمن همچنین معتقد‌ است تغییر رنگ زبان می‌تواند‌ نشانه‌ای از کمبود‌ بعضی مواد‌ مغذی مثل ویتامین B3، B12، آهن و اسید‌فولیک باشد‌. افراد‌ی که مبتلا به کم‌خونی هستند‌ هم معمولا زبان و پوست‌شان رنگ‌پرید‌ه است. البته با د‌رمان کم‌خونی رنگ زبان به حالت طبیعی برمی‌گرد‌د‌. علاوه براینها، حساسیت به طعم‌های خاص خمیرد‌ند‌ان، د‌هانشویه یا آد‌امس (مثل د‌ارچین) و خوراکی‌های اسید‌ی (مثل آناناس) هم می‌تواند‌ باعث التهاب و تغییر رنگ زبان شود‌.

شاید مزاج‌تان به‌هم ریخته!
بار زبان د‌ر طب سنتی طبقه‌بند‌ی‌های مختلفی د‌ارد‌؛ طبقه‌بند‌ی بر این اساس انجام می‌شود‌ که بار کد‌ام قسمت از زبان را گرفته باشد‌، چه رنگی باشد‌، میزانش چقد‌ر باشد‌ و همراه با آب د‌هان یا مواد‌ لزج و چسبند‌ه باشد‌ یا خیر.

اگر سفید بود
بار سفید‌رنگ زبان معمولا نشان‌د‌هند‌ه سرد‌ و تر شد‌ن مزاج یا به اصطلاح بلغمی شد‌ن بد‌ن است به‌خصوص اگر د‌ر اطراف زبان بود‌ه و جای د‌ند‌ان‌ها روی آن افتاد‌ه باشد‌. البته این حالت بیشتر د‌ر زبان‌های پف‌آلود‌ و گوشتی د‌ید‌ه می‌شود‌ تا زبان‌های لاغر.

اگر زرد بود
بار زرد‌رنگ زبان نیز نشانه صفراوی شد‌ن بد‌ن است. این حالت به علت افزایش مایعات و مواد‌ طیف زرد‌رنگ بد‌ن ایجاد‌ می‌شود‌. حالت د‌یگری هم به نام کمود‌ت یا تیرگی و سیاهی رنگ زبان وجود‌ د‌ارد‌ که نشانه سود‌ایی بود‌ن فرد‌ است. معمولا کسانی د‌چار این حالت می‌شوند‌ که زند‌گی پرتنش و مشکلات روحی و عاطفی فراوانی د‌ارند‌.

اگر تشخیص ندادید
تشخیص علت و نوع بار زبان مهارت خاصی می‌خواهد‌ زیرا مصرف بعضی مواد‌ غذایی می‌تواند‌ معاینه‌گر را به خطا بیند‌ازد‌؛ برای مثال زرد‌چوبه یا زعفران یا حتی چای می‌توانند‌ بار سفید‌ زبان را زرد‌ کنند‌ بنابراین ظاهر زبان تنها یکی از کلید‌های تشخیصی است و برای معاینه کامل باید‌ رنگ پوست، مو، چشم، حالت موها، میزان فعالیت بد‌ن، قوام بد‌ن (شلی و سفتی)، نبض فرد‌، چاقی، لاغری و … را هم د‌ر نظر گرفت.

د‌هان‌تان طعم آهن می‌د‌هد‌؟
طعم د‌هان بهتر است هنگام صبح د‌ر حالت ناشتا ارزیابی شود‌ زیرا طعمی که بعد‌ از مصرف غذا د‌ر د‌هان ایجاد‌ می‌شود‌ می‌تواند‌ ناشی از برگشت محتویات معد‌ه یا اسید‌ معد‌ه (طعم ترش و تلخ) باشد‌. به طور کلی اگر طعم د‌هان د‌ر صبحگاه تلخ باشد‌، نشانه سود‌ایی یا صفراوی بود‌ن فرد‌ است. البته سود‌ا و صفرا با یکد‌یگر تفاوت د‌ارند‌. سود‌ایی‌ها معمولا د‌چار طعم تلخ و گس یا تلخ و ترش د‌ر د‌هان می‌شوند‌ اما صفراوی‌ها فقط د‌چار طعم تلخی می‌شوند‌. طعم شیرین د‌ر د‌هان نیز می‌تواند‌ نشانه د‌موی‌مزاج بود‌ن باشد‌ که یکی از بهترین مزاج‌هاست. بعضی د‌اروها مثل مترونید‌ازول، قرص آهن و حتی د‌اروهای گیاهی هم می‌توانند‌ طعم‌های خاص مثل طعم فلز، آهن و … د‌ر د‌هان ایجاد‌ کنند‌.

تجمع سموم د‌ر بد‌ن و خطر آفت!
طیف گسترد‌ه‌ای از عوامل می‌توانند‌ د‌ر ایجاد‌ آفت د‌هان تاثیرگذار باشند‌ که از مهم‌ترین آنها می‌توان به تجمع مواد‌ اضافی د‌ر بد‌ن و مشکل د‌ر د‌فع آنها، یبوست، مشکل د‌ر تعریق، ند‌اشتن فعالیت فیزیکی کافی و … اشاره کرد‌. همچنین مصرف بعضی خوراکی‌ها مثل پنیر، سیب‌زمینی، غذاهای ماند‌ه، نان‌های خمیرشد‌ه و … به‌خصوص به صورت ناشتا و زیاد‌ه‌روی د‌ر مصرف خوراکی‌های گرم مثل خرما، فلفل قرمز و … می‌تواند‌ احتمال ایجاد‌ آفت، زخم د‌هان، خارش بد‌ن و جوش صورت را بالا ببرد‌.

دندانهایی که باید عصب کشی شوند

دندانهایی که باید عصب کشی شوند –

دکتر علی مرسلی، متخصص درمان ریشه دندان نوشت: درمان کانال ریشه که در اصطلاح عام عصب‌کشی نامیده می‌شود، به وسیله دندان‌پزشک روی کانال‌های ریشه که داخل دندان‌های طبیعی قرار دارند، انجام می‌شود. سوالی که همیشه بیماران از ما می‌پرسند، این است که چه زمانی عصب‌کشی برای دندان‌ها لازم می‌شود؟ آیا هر دندانی که درد می‌کند باید عصب‌کشی شود؟ آیا ممکن است دندانی که درد ندارد عصب‌کشی نیاز داشته باشد؟ در این مطلب، پاسخ این پرسش‌ها را خواهید گرفت.

دندانهایی که باید عصب کشی شوند1. دندان‌درد معیار تشخیصی مهمی برای انتخاب درمان عصب‌کشی است ولی تنها عامل نیست. همه انواع دردهایی که در دهانتان احساس می‌کنید، باعث عصب‌کشی نمی‌شوند. کیفیت درد، مدت درد، محل درد و علل شروع و ادامه درد عواملی هستند که دندان‌پزشک براساس آنها، علت درد را تشخیص می‌دهد و برای آن درمان لازم را در نظر می‌گیرد بنابراین در پاسخ به تک‌تک سوالات در مورد جنبه‌های مختلف درد، سعی کنید خوب فکر کنید و دقیق جواب دهید.

2. ممکن است دندان درد نداشته باشد اما با معاینات و آزمایشی که دندان‌پزشک انجام می‌دهد، به این نتیجه برسد که دندان به درمان کانال ریشه (عصب‌کشی) نیاز دارد. بیشتر دندان‌هایی که به تست‌های حرارتی یا الکتریکی که دندان‌پزشک انجام می‌دهد، پاسخ نمی‌دهند، چنین شرایطی دارند.

3. گاهی بیماران محل درد را در دندان‌های خود حس می‌کنند اما بعضی از این دردها ممکن است شبیه دردهای دندانی باشند یا دردهای دندانی را تقلید کنند. سینوزیت در دندان‌های فک بالا ممکن است به صورت درد احساس شود. حتی در ابتلا به سینوزیت ممکن است در فشار و ضربه به دندان‌ها درد احساس شود. سردردهای میگرنی هم ممکن است به‌صورت دندان‌درد احساس شوند در حالی که دندان‌ها سالم‌اند و نیاز به عصب‌کشی ندارند.

4. مواردی از دردهای دندانی هم وجود دارد که دردها علت دندانی دارند ولی درمان مورد نیاز آنها عصب‌کشی نیست. مثلا حساسیت دندانی شیوع زیادی بین افراد دارد. در افراد دچار حساسیت دندانی، با تغییرات دمایی (مثل خوردن مواد خوراکی سرد) دندان‌ها به‌خصوص دندان‌های قدامی، بیشتر در ناحیه طوق دچار درد کوتاه و ناگهانی می‌شوند. حساسیت دندانی معمولا به عصب‌کشی نیاز ندارد و با درمان‌هایی مانند استفاده از خمیردندان‌های ضدحساسیت یا با کاربرد موادی که ممکن است دندان‌پزشک استفاده کند، درمان می‌شود. امروزه کاربرد لیزر هم برای درمان حساسیت‌های دندانی مطرح شده است.

5. گاهی هم درد به دلیل گیرغذایی و مشکلات پرکردگی‌های قبلی یا روکش‌های قبلی ایجاد می‌شود و درمان این دردها هم با رفع این مشکلات (و نه عصب‌کشی) صورت می‌گیرد.

6. درمان کانال ریشه (عصب‌کشی) گاهی به دلایل غیر عصب‌کشی هم ممکن است انجام شود. مثلا دندان‌پزشک یک دندان زنده سالم را به دلیل اینکه پایه روکش چند واحدی طویل صورت می‌گیرد و احتمال بروز مشکلات کانال ریشه در آینده برای آن خیلی بالاست، عصب‌کشی می‌کند.

کدام دندان؟ کدام درد؟
معمولا دردهای خود به خود دندان با تحریک‌های حرارتی (سرما و گرما) که ممتد باشند و دردهایی که شب‌ها شروع می‌شوند منشاء دندانی دارند. دندان‌پزشک با معاینه دهان و رادیوگرافی می‌تواند این موارد نیاز به عصب‌کشی را حتی اگر علامتی نداشته باشند، تشخیص دهد. به‌طورکلی تشخیص نیاز به عصب‌کشی برای یک دندان به وسیله دندان‌پزشک و بر پایه توصیف‌های بیمار از شکایت اصلی خود (که معمولا درد است) انجام می‌شود ولی دندان‌پزشک برای تشخیص دقیق‌تر ممکن است تست‌های تکمیلی روی دندان‌ها انجام دهد و از دندان‌ها رادیوگرافی اشعه ایکس تهیه کند. مجموع این داده‌ها برای تشخیص و پیش‌بینی اینکه آیا دندان به درمان کانال‌های ریشه (عصب‌کشی) نیاز دارد یا نه استفاده می‌شود.

فاصله دندان و راه از بین بردن فاصله دندان

یكی از نشانه‌های زیبایی داشتن لبخند زیبا است. تعریف لبخند زیبا بدون در نظر گرفتن سلیقه افراد معمولا شامل دندان‌های مرتب و سفید می‌شود. شك نكنید اولین چیزی كه یك خنده را زیبا می‌كند دندان‌هاست. فرم فك و دندان در رضایت شما از لبخندی كه می‌زنید تاثیری بسزا دارد. گاهی برخی از ما ایرادهایی را در فرم دندان‌های‌مان احساس می‌كنیم اما نمی‌دانیم مشكل اصلی كجاست.

آیا به اندازه كافی مرتب نیست؟ آیا آن‌طور كه باید و شاید سفید نیست؟ و آیا تناسب بین دندان‌ها رعایت شده است؟ این سؤال‌ها و بسیاری دیگر از پرسش‌ها هر كسی را ممكن است ساعت‌ها جلوی آینه میخكوب كند، اما احتمال دارد مشكل شما هیچ‌كدام از اینها نباشد و فقط فاصله‌ای ریز بین دو دندان جلویی لبخند شما را متفاوت كرده باشد؛ همان چیزی كه شاید فكر كنید ارثی است و نمی‌توان كاری برای آن انجام داد، اما دکتر محمدرضا زرگری‌نژاد، دندانپزشك درباره راه‌حل‌های رفع این فاصله‌ها توضیح می‌دهد.

فاصله دندان و راه از بین بردن فاصله دندانفاصله دندانی چیست؟
به‌طور طبیعی دندان‌ شما باید به اندازه‌ای از هم فاصله داشته باشد كه بتوانید یكنخ دندان از لای آن رد كنید. در برخی افراد این فاصله بیشتر از یك نخ دندان و شاید به اندازه یك سانتی‌متر باشد. دلایل مختلفی برای بروز این مشكل می‌توان در نظر گرفت. اولین و مهم‌ترین علت آن ژنتیك است؛ یعنی ممكن است، شما ژن فك بزرگ را از یكی از والدین و ژن داشتن دندان‌های ریز را از یكی دیگر از والدین به ارث برده باشید و درنتیجه فاصله زیادی بین دندان‌های‌تان ایجاد شود. نداشتن برخی دندان‌های انتهایی، همچنین بیماری‌های لثه هم می‌تواند علت ایجاد فاصله بین دندان‌ها شود. دکتر زرگری‌نژاد دو روش تهاجمی و غیرتهاجمی برای بستن فاصله بین دندان‌ها معرفی می‌کند. روش غیرتهاجمی استفاده از ارتودنسی است كه تقریبا می‌توان گفت از میان راه‌های موجود بهترین شیوه است. در روش تهاجمی نیاز به تراش دندان است كه گاهی تمام دندان باید تراش بخورد و گاهی تراش خوردن یك طرف از آن كفایت می‌كند.

مطمئن‌ترین راه ارتودنسی است
فضای بیشتر از دو میلی‌متر را نمی‌توان با كامپوزیت پر كرد چون دندان خیلی پهن می‌شود و زیبایی كه مدنظر بیمار است برآورده نمی‌شود. به همین دلیل اگر فضای زیادی بین دندان‌ها وجود داشته باشد معمولا باید افراد برای ارتودنسی مراجعه كنند چون با وجود زمان طولانی، نتیجه قابل پیش‌بینی است و بیمار هیچ بافتی از دندان را از دست نمی‌دهد.  یكی از ایمن‌ترین و بهترین‌ راه‌های از بین بردن فاصله بین دندان‌ها ارتودنسی از سنین پایین است. این درمان كمك می‌كند در بسیاری از موارد فاصله بین دندان‌ها از بین برود.

اگر پایه فك شما خوب باشد و فاصله دندان‌های‌تان هم زیاد نباشد معمولا ارتودنسی بهترین درمان محسوب می‌شود. حتی اگر در سنین كودكی نیز ارتودنسی انجام نشود، می‌توان تا دوره میانسالی از این روش درمانی بهره گرفت، بنابراین برای انجام این كار بهانه نیاورید كه «از ما گذشته!» اگر در بزرگسالی بخواهید درمان ارتودنسی را برای از بین بردن فاصله دندان‌های‌تان انتخاب كنید، می‌توانید از دندانپزشك بخواهید گیره‌ها یا براكت‌های سرامیكی هم‌رنگ دندان برای‌تان استفاده كند تا از لحاظ ظاهری دچار مشكل نشوید. ارتودنسی كمك می‌كند دندان‌ها به صورت ردیف و متناسب كنار هم قرار گیرند. در این حالت رعایت بهداشت دهان و دندان نیز آسان‌تر خواهد بود.

لامینیت یا ونیرهای كامپوزیتی
«ونیر پوششی است كه می‌تواند با كامپوزیت باشد و فقط یك سطح از دندان تراش می‌خورد كه در مطب انجام می‌شود یا می‌توان از دندان تراش خورده قالب تهیه كرد و به لابراتوار داد تا پوششی چینی را به ما بدهد كه به سطح دندان چسبیده می‌شود و این روش كمتر تهاجمی است.»  در این روش با مواد هم‌رنگ كه برای ترمیم دندان‌های جلویی استفاده می‌شود، می‌توان فضای بین دندان‌ها را پوشاند. اتفاقی كه در این روش می‌افتد این است كه اگر از نتیجه راضی نباشید به راحتی می‌توان كامپوزیت را برداشت. در این نوع ونیر، بهداشت دهانی شما اهمیت خاصی دارد چراكه یكی از مهم‌ترین موارد شكست لامینیت‌ها در كوتاه‌مدت خواهد بود كه منجر به ایجاد لكه تغییر رنگ و پوسیدگی ثانویه می‌شود.

به باندینگ فكر كنید
گاهی اوقات به هر دلیل ممكن است حوصله ارتودنسی طولانی‌‌مدت را نداشته باشید و بخواهید خیلی سریع به نتیجه برسید، بنابراین به روش‌های سریع و بدون ‌معطلی فكر می‌كنید. یكی از روش‌های ساده‌ و سریعی كه می‌توان به آن فكر كرد بستن فاصله بین دندان‌ها به روش باندینگ است چون هم سریع است هم ارزان. در این روش دندان با خمیرهای مخصوص تمیز می‌شود. یك صمغ همرنگ دندان به قسمت‌های لازم اضافه شده و دندانپزشك آنها را فرم می‌دهد. بعد از آن با كمك نور ماوراء بنفش این صمغ سفت و محكم می‌شود و درنهایت به دندان می‌چسبد.

مزیت این روش آن است كه آن دندان‌ها تراش نمی‌خورند و زیبایی مناسب و منطبق با دندان‌های طبیعی را می‌توان مشاهده كرد. دکتر زرگری‌نژاد می‌گوید: « اگر قرار باشد فرد از روش تهاجمی استفاده كند می‌توان به‌طور مستقیم و در یك جلسه و با كامپوزیت‌های رنگ دندان آن را در مطب انجام داد. اما راه دیگری نیز وجود دارد و آن اینكه قالب از بیمار گرفته و به لابراتوار ارجاع داده می‌شود تا ونیری تهیه كند كه بعد روی دندان چسبانده شود.» توجه داشته باشید دوام این روش به موادی كه استفاده می‌شود، مهارت پزشك و البته مراقبت‌های خودتان بستگی دارد.

روكش كنید
اگر بیمار تعدد فاصله دندانی و چند دندان نیاز به روكش داشته باشد. در این صورت روش روكش دندان برای فرد استفاده می‌شود. یكی از قدیمی‌ترین عناصر زمین زیركونیوم است.  این ماده درجه یك در صنعت دندانسازی اهمیت خاصی دارد. در استفاده از زیرکونیوم باید دقت كرد كه رنگ آن با رنگ دندان كمی متفاوت است و بهتر است برای زیر روكش استفاده شود. بعد روی آن را كامپوزیت یا لامینیت استفاده كنیم. البته اگر فاصله دندان‌ها مربوط به جلوی دندان نباشد می‌توان فقط از زیركونیوم استفاده كرد اما برای جلوی دندان تنها پوشش چینی است كه می‌تواند جلای لازم را به دندان‌ها بدهد و آنها را به دندان طبیعی نزدیك كند. به این نكته هم توجه كنید كه در روش روكش قسمت بیشتری از دندان برداشته می‌شود.

سرامیك یك گزینه است
برای زیبا خندیدن هزار و یك راه وجود دارد، یكی از آنها هم استفاده از قطعات نازك چینی به نام لامینیت است كه به جای مینای دندان قرار می‌گیرد و به راحتی این فاصله را پر می‌كند. اگر دندان‌های جلوی‌تان از هم فاصله دارد، باید بدانید در این روش همه دندان‌های جلویی‌تان درگیر می‌شود بنابراین اگر فقط بین دو دندان فاصله وجود داشته باشد منطقی نیست كه همه دندان‌ها را درگیر كنید.

در این روش سطح رویی دندان بین نیم تا 0.7 میلی‌متر تراش می‌خورد. این روش نسبت به باندینگ هزینه بیشتری دارد. این روش با اینكه یكی از مرسوم‌ترین روش‌های بستن فاصله بین دندان‌هاست اما برای حفظ نسبت دندان‌ها نیاز به یك برنامه‌ریزی دقیق دارد.   نگران دورنگی دندان‌ها نباشید چون رنگ دندان‌های مجاور توسط یك راهنمای رنگ گرفته می‌شود تا اطمینان حاصل شود رنگ ونیر ساخته شده كاملا طبیعی جلوه می‌كند.

راهنمای خرید مسواک

راهنمای خرید مسواک –

مسواک وسیله‌ای ساده، ارزان و مفید برای تمیز کردن دندان‌هاست که هر روز از آن استفاده می‌شود. خیلی مهم است مسواک مرغوب را بشناسیم و چگونگی استفاده صحیح از آن را بدانیم. در این مطلب با دکتر محمدرضا خامی، متخصص سلامت دهان و دندان‌پزشکی اجتماعی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران، درباره همین موضوع گفت‌وگو كرده‌ایم.

راهنمای خرید مسواکویژگی یک مسواک خوب چیست؟
مسواک انواع و قیمت‌های مختلف دارد. هنگام انتخاب مسواک باید به اندازه و نوع الیاف آن دقت كرد. الیاف یا موهای سر مسواک 3 نوع دارند؛ نرم، متوسط و سخت و بهتر است از مسواک با موهای نرم تا متوسط استفاده كرد زیرا استفاده مداوم از مسواک با موی زبر باعث صدمه به مینای دندان و آسیب لثه خواهد شد.

پس دلیل ساخت مسواک‌های سخت چیست؟
این مسواک‌ها مخصوص کسانی است که دندان‌هایشان رنگ گرفته البته مسواک‌های سخت باید به مدت کوتاهی استفاده شوند.

مسواک‌های خیلی نرم را به افرادی که خونریزی لثه دارند، توصیه می‌کنید؟
مسواک‌های خیلی نرم مخصوص کودکان و افرادی هستند که اختلالات انعقادی دارند، اما در مورد خونریزی‌های لثه باید علت را یافت. خونریزی مداوم از لثه نشانه التهاب آن است. جرم‌گیری التهاب را برطرف می‌كند و با این كار خونریزی قطع می‌شود.

درباره اندازه مسواک‌ها هم بگویید.
طول پرزها مهم است. یعنی اندازه آن باید طوری باشد که راحت به دندان‌های انتهایی برسد. تقریبا بیشتر مسواک‌ ها به سختی به دندان‌های انتهای فک می‌رسند. مسواک‌های خیلی بزرگ هم برای بعضی از افراد مناسب نیستند و باعث حالت تهوع آنها می‌شوند. می‌توان گفت انتخاب اندازه مسواک به سلیقه و عادت‌های هر فرد بستگی دارد.

چگونه باید از این وسیله نگهداری کنیم؟
راه نگهداری خاصی وجود ندارد. مسواک‌هایی در بازار وجود دارند که مجهز به درپوشند. این مسواک‌ها مناسب‌اند و بهداشت آنها به‌خصوص در مسافرت‌ها بهتر رعایت می‌شود ولی نبود درپوش مانعی ایجاد نمی‌کند. آنچه در مورد مسواک‌ها اهمیت دارد، نحوه استفاده از‌ آنهاست. بعضی از افراد هنگام استفاده از مسواک، فشار زیادی به آن وارد می‌کنند و مدام موهای مسواکشان خراب می‌شود. فشاری که به مسواک وارد می‌کنیم، باید بسیار ملایم و مانند دردست گرفتن قلم باشد.

مسواک باید هرچند ماه یکبار تعویض شود؟
معمولا بعد از 3 ماه استفاده، موهای مسواک از هم باز می‌شوند. در صورت بروز این تغییر، حتما باید مسواک را عوض کرد. مدت مناسب برای استفاده از یک مسواک حدود 3 تا 6 ماه است. اگر مسواک بعد از 3 ماه خراب شود، یعنی فشاری که به آن وارد می‌شود، متناسب است ولی اگر بعد از یک ماه موهای مسواک از هم باز شد، به معنای آن است که یا جنس مسواک مناسب نیست یا فشاری كه به آن می‌آوریم، زیاد است.

مسواک کودکان باید چگونه باشد؟
اندازه مسواک کودکان کوچک‌تر است، الیاف نرم‌تری دارد و معمولا اشکال مختلف جذاب‌تر، رنگی و کارتونی دارند تا کودکان به مسواک زدن ترغیب شوند.

چند بار و هر بار چند دقیقه مسواک زدن در روز را توصیه می‌کنید؟
حداقل باید 2بار در روز دندان‌ها را مسواک زد. گرچه زمان دقیقی را نمی‌توان برای مسواك زدن تعیین كرد اما مسواک زدن 30-20 ثانیه‌ای برای پاک کردن سطوح كافی نیست و این كار باید بیش از 3-2 دقیقه طول بکشد.

نظرتان درباره مسواک‌های برقی چیست؟
هیچ تفاوتی بین مسواک‌ برقی و دستی نیست. مسواک‌ برقی برای افرادی که دچار ناتوانی‌های عضلانی هستند و نمی‌توانند دستشان را به خوبی تکان دهند، مناسب است.

نخ دندان را چگونه انتخاب کنیم؟
نخ دندان برای تمیز کردن فاصله بین دندان در افرادی که پرکردگی‌های زیادی در دندان‌ها، دندان‌های نامرتب و به هم چسبیده‌ دارند، مفید است. از آنجا كه نخ باید از فضای بین دو دندان عبور کند، بهتر است نازک و ظریف‌ باشد تا با فشار کمتری از فضای بین دندانی رد شود. برای افرادی که روکش دندانی دارند، نخ دندان‌های خاصی توصیه می‌شود که می‌توان از داروخانه‌ها تهیه کرد.